Sporządzając rachunek zysków i strat według załącznika nr 5 zysk z tego tytułu wykazuje się w przychodach w pozycji D (wariant porównawczy) lub F (wariant kalkulacyjny), zaś stratę w kosztach odpowiednio w pozycji E (wariant porównawczy) lub G (wariant kalkulacyjny).
w ciągu roku obrachunkowego sporządzane są cztery sprawozdania finansowe. W tym artykule skupimy naszą uwagę na rachunku zysków i strat. Dowiemy się, czym jest rachunek zysków i strat, jak jest przygotowany. rachunek zysków i strat jest raportem finansowym, który informuje, czy firma zarobiła lub straciła pieniądze w danym okresie czasu. Pozwala również właścicielowi firmy (lub innym zainteresowanym stronom) dowiedzieć się, ile pieniędzy przyniosła firma (przychody) i ile pieniędzy firma musiała wypłacić (wydatki). bardzo łatwo jest przygotować rachunek zysków i strat. Wszystko, co musisz wiedzieć, to dwie proste rzeczy: całkowite przychody i całkowite wydatki. Całkowity przychód to suma wszystkich pieniędzy, które wchodzą do Twojej firmy jako dochód lub zysk. Wydatki ogółem to suma wszystkich pieniędzy, które wychodzą z działalności głównie w formie płatności. Uzyskujesz zysk / dochód netto ze swojej firmy, gdy suma przychodów przekracza sumę wydatków. Podobnie, robisz stratę / stratę netto, gdy suma wydatków przekracza sumę przychodów. dochód/strata netto = przychody ogółem – wydatki ogółem. struktura i składowe rachunku zysków i stratprzychody z działalnościkoszt sprzedanego Towaruzysk bruttoMarketing, Reklama i wydatki promocyjne koszty ogólne i administracyjneEBITDAkoszty amortyzacji i amortyzacji EBIT lub przychody operacyjne odsetki EBT podatkudochód nettoprowadzenie działalności struktura i składowe rachunku zysków i strat pozycje rachunku zysków i strat mogą się różnić w zależności od firmy w zależności od działalności, w którą prowadzi przedsiębiorstwo i produktów, które sprzedaje. Istnieją jednak pewne ogólne wspólne pozycje, które prawie zawsze są obecne w rachunku zysków i strat. Chodźmy linia po linii, aby dowiedzieć się, jakie są składniki / elementy w rachunku zysków i strat i jaka jest ich kolejność. przychody z działalności każdy rachunek zysków i strat zaczyna się od tej głowy. Przychody z operacji to nic innego, jak pieniądze zarobione przez sprzedaż produktów i usług. Jest również znany jako sprzedaż lub przychody ze sprzedaży. Załóżmy, że Smith jest właścicielem firmy sprzedającej trwałe towary elektroniczne, takie jak telewizor, lodówki, pralki itp. Wszystkie pieniądze jakie klienci Smitha płacili mu w zamian za te telewizory, pralki itp. przyjdzie tutaj jako całkowite przychody. koszt sprzedanego Towaru koszt sprzedanego Towaru lub COGS to suma wszystkich kosztów poniesionych na wyprodukowanie towaru. Obejmuje to koszty związane z zakupem surowców, koszty wysyłki, wynagrodzenia wypłacane pracownikom itp. Jeśli pomylisz się, jakie koszty lub wydatki tutaj umieścić, po prostu zanotuj, ile pieniędzy wydałeś na zakup towarów i doprowadzenie ich do etapu, gdy są gotowe do sprzedaży. zysk brutto gdy odejmujesz koszt sprzedanych towarów od całkowitego przychodu, otrzymujesz zysk brutto. Jeśli wydasz więcej pieniędzy na produkcję towarów i przygotowanie ich do sprzedaży niż to, co zarobisz, sprzedając je, będziesz miał brutto stratę. Marketing, Reklama i wydatki promocyjne większość firm prowadzi kampanie marketingowe lub daje reklamę w lokalnej gazecie. Wydatki poniesione na takie działania marketingowe i promocyjne są pod tą głową. Załóżmy, że jeśli Smith płaci 100 $ miesięcznie za reklamowanie swoich produktów w różnych gazetach, ten koszt 100 $miesięcznie zostanie zapisany jako wydatki marketingowe. koszty ogólne i administracyjne ta pozycja obejmuje wszystkie inne wydatki, które nie należą ogólnie do pojedynczego produktu, ale zostały poniesione w celu prowadzenia działalności w ogóle. Wydatki takie jak Wynagrodzenie menedżera, wynajem Biura, koszty podróży pracowników rejestrowane pod tą głową. EBITDA pełna forma EBITDA to zysk przed odsetkami, podatkiem, amortyzacją i amortyzacją. Tak jak obliczyliśmy zysk brutto poprzez odliczenie kosztów sprzedanych towarów od przychodów ze sprzedaży, tak EBITDA obliczamy poprzez odliczenie kosztów marketingowych oraz kosztów ogólnych i administracyjnych od zysku brutto. koszty amortyzacji i amortyzacji koszty amortyzacji i amortyzacji są kosztami bezgotówkowymi, które są rejestrowane przez firmę każdego roku w celu rozłożenia kosztów maszyn i urządzeń na wszystkie lata jej pracy. EBIT lub przychody operacyjne pełną formą EBIT jest zysk przed odsetkami i podatkiem. Kiedy odejmujemy od EBITDA koszty amortyzacji i amortyzacji, otrzymujemy EBIT lub dochód operacyjny. odsetki koszty odsetek to kwota pieniędzy, którą musi zapłacić za swoje pożyczki. Załóżmy, że jeśli Smith weźmie pożyczkę w wysokości $50,000 ze swojego banku z oprocentowaniem 10% rocznie, kwota odsetek w wysokości $5,000, którą musi płacić co roku, zostanie zapisana jako koszt odsetek. EBT EBT oznacza zysk przed opodatkowaniem. Aby obliczyć EBT, odlicz koszty odsetek od dochodu operacyjnego lub EBIT podatku jest to kwota, którą firma musi zapłacić jako podatek. Podatek jest obliczany jako procent EBT. Ale, jeśli EBT jest ujemny, oznacza to, że firma poczyniła stratę, a więc nie będzie podatku dla tego konkretnego roku. dochód netto po odliczeniu kosztów podatkowych z EBT lub dochodów przed opodatkowaniem, otrzymujesz dochód netto. W naszym przykładzie Smith prowadzi działalność gospodarczą, dochód netto będzie dokładnym przychodem Smitha po odliczeniu wszystkich wydatków, odliczeń i podatków. prowadzenie działalności przygotowanie rachunku zysków i strat jest przydatne zarówno dla właściciela firmy, jak i osób trzecich, które są zainteresowane biznesem. Czytając rachunek zysków i strat, właściciele firm lub menedżerowie mogą zrozumieć, ile pieniędzy wydaje się na jaką działalność w ciągu roku i ile pieniędzy zarobili w wyniku. Menedżerowie mogą również porównać zeszłoroczny rachunek zysków i strat z tegorocznym rachunkiem zysków i strat i dowiedzieć się, o ile procent wzrósł dochód netto firmy, o ile procent zmieniły się wydatki, czy wzrost wydatków w ciągu ostatniego roku generuje dodatkowy dochód, czy nie. Rachunek zysków i strat ułatwia tę analizę, która pomaga menedżerom / właścicielom utrzymać działalność na dobrej drodze poprzez ciągłe monitorowanie dochodów i wydatków. strony zewnętrzne, które mogą chcieć zainwestować w firmę, mogą zmniejszyć niepewność dotyczącą firmy, przeglądając sprawozdania z dochodów z ostatnich kilku lat i wykonując tę samą analizę, aby dowiedzieć się, czy firma jest warta zainwestowania, czy W. sporządzanie rachunku zysków i strat oraz zestawienia zysków zatrzymanych-film & zapis lekcji | rachunek zysków i strat – definicja, wyjaśnienie i przykłady. Corporate Finance Institute. Co To jest rachunek zysków i strat? Porady księgowe, szkolenia i aktualności. strona internetowa. Jak złożyć oświadczenie o dochodach: przykład & Analiza-Wideo & zapis lekcji | rachunek zysków i strat. AccountingTools. Co to jest rachunek zysków i strat? – Definicja / Znaczenie / Przykład. Mój Kurs Księgowości. Hayes A. Zrozumienie kosztów sprzedanych towarów-tryby. Investopedia.

Kodeksowy podział zysków i strat w spółce cywilnej nie jest zależny od wysokości wkładów. Jeśli strony nie wskażą, na jakich zasadach będzie się odbywał podział zysków i strat, to zastosowanie znajdzie art. 867 § 1 k.c., zgodnie z którym wspólnicy mają równy udział zarówno w zyskach jak i stratach i to bez względu na

Rachunek Zysków i Strat w Firmie Produkcyjnej i Nie TylkoBEZPŁATNY Mini Kurs dla KsięgowychAnna LeńczowskaBiegła Rewidentka i Doradczyni Podatkowa5 KROKÓW: JAK BEZPŁATNIE DOŁĄCZYĆ DO KURSU?Wypełnij poniższy formularz (klik)Sprawdź skrzynkę i otwórz maila, którego ode mnie mailu znajdziesz link do zakupu - kliknij w przeniesie Cię na stronę z zamówieniem w polu Kod Zniżkowy wpisz hasło AKADEMIA - to obniży Ci kwotę kursu do 0 PLN!Zamów BEZPŁATNY kurs, przerabiaj go w swoim tempie i ciesz się nową wiedzą!Wypełnij formularz, aby dostać instrukcje jak dołączyć do Kursu Rachunek Zysków i Strat ZA DARMONa ten adres wyślemy Ci Instrukcję jak bezpłatnie dołączyć do mini-kursu RZiS oraz raz w tygodniu wyślemy ciekawe informacje o księgowości. Damy Ci też znać, gdy pojawi się nasz nowy kurs nauczysz się w kursie?Lekcja 1: Jaką wersję rachunku Zysków i Strat wybrać Lekcja 2: Jakie są różnice między wersją porównawczą, a kalkulacyjną Lekcja 3: Jak wygląda ewidencja kosztów w układzie rodzajowym Lekcja 4: Jak wygląda ewidencja kosztów w układzie kalkulacyjnym Lekcja 5: Jak wygląda ewidencja kosztów w dwóch układach kosztówLekcja 6: Rachunek Zysków i Strat, a CITUŻYJ KODU ZNIŻKOWEGO "AKADEMIA" PRZY REJESTRACJI I OTRZYMASZ PROGRAM ZA DARMO!Kim jestem?Nazywam się Anna Leńczowska i od ponad 20 lat pomagam przedsiębiorcom w zakresie podatków, księgowości i droga wykształcenia:na Akademii Ekonomicznej w Krakowie ukończyłam Stosunki Międzynarodowe – specjalność Handel Zagraniczny;zrobiłam również studia podyplomowe na kierunku Finanse i Rachunkowość;umiejętności nauczycielskie wykształciłam na kierunku Pedagogiki, gdzie uzyskałam dyplom Nauczycielki rachunkowości i ekonomiki przedsiębiorstw;dodatkowo, na Harvardzie (Harvard University) ukończyłam Contract Law pracy:13 lat pracowałam na stanowisku głównej księgowej;od ponad 13 lat prowadzę własne biura rachunkowe;zdobyłam tytuł Biegłego Rewidenta i Doradcy Podatkowego;brałam udział w badaniu licznych sprawozdań finansowych, w tym spółek giełdowych i podmiotów z branży finansowej;od 15 lat wdrażam system ERP Comarch co poza pracą?jestem spełnioną żoną i mamą trójki dzieci;prowadzę Szkołę Księgowości, na której stronie obecnie się znajdujesz (mam już ponad 8 000 studentów i studentek – dziękuję Wam za zaufanie!)ciągle się uczę i uzupełniam swoją wiedzę :)Opinie Studentów Szkoły Księgowości"Pani kursy są przygotowane perfekcyjnie, pomagają w usystematyzowaniu wiedzy, pokazują nowe rozwiązania."- Witold -"Kurs oprócz niezbędnej teorii jest mocno ukierunkowany na praktykę. Ogromnym atutem jest samodzielne działanie kursanta w programie księgowym na dokumentach wzorowanych na prawdziwych fakturach i realnych zdarzeniach gospodarczych. Pani Ania tłumaczy wszystko od podstaw i pokazuje księgowanie w Comarch Optima. Nie opowiada o zawodzie księgowego - tylko go uczy. Polecam"- Ewa -"Mam dobrą wiadomość: Ukończyłam szkolenie. Wcześniej przeszłam kurs w innej szkole, ale nie dał mi tyle co ten. Tutaj w bardzo praktyczny sposób miałam przedstawione wiadomości do zastosowania w codziennej pracy. I w tym miejscu muszę bardzo mocno podziękować. Odbyłam też inne szkolenia w Szkole Księgowości i jestem pełna uznania, bo są bardzo profesjonalne."- Jola -"Już po raz trzeci uczestniczyłam w kursie w Szkole Księgowości i po raz kolejny jestem bardzo zadowolona. Kursy on-line mają to w sobie, że można je przerabiać w każdej wolnej chwili, dlatego są one takie praktyczne. Dziękuję, że mogłam w nim uczestniczyć. Pani Ania po raz kolejny udowodniła swoją ogromną wiedzę, którą w tak łatwy sposób przekazuje swoim uczniom"- Sabina - Insert Content Template or Symbol
Rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy „Sąsiedzka oferta”. Rachunek oszczędnościowy w walucie wymienialnej EUR. Rachunek oszczędnościowy w walucie wymienialnej USD. Rachunek oszczędnościowy w walucie wymienialnej GBP. Rachunek karty kredytowej. Kalkulatory kredytowe. Kalkulator depozytowy. Młodzi klienci. Klienci indywidualni. Notowania Wszystkie aktywa Wszystkie aktywaIndeksyAkcjeETFFunduszeTowaryWalutyKryptoObligacjeCertyfikaty Prosimy o wyszukanie innej nazwy Rynki Waluty EUR/USD USD/PLN EUR/PLN GBP/PLN GBP/USD CHF/PLN USD/JPY Surowce Złoto Ropa WTI Ropa Brent Srebro Gaz ziemny Olej Napędowy Londyn Miedź Pszenica US Indeksy WIG20 Dow Jones S&P 500 Nasdaq 100 DAX BIST 100 Akcje PKN Orlen Tauron Pekao JSW PZU KGHM CD PROJEKT Apple Meta Platforms Netflix Tesla Fundusze ETF SPDR S&P 500 iShares MSCI Emerging Markets VanEck Vectors Junior Gold Miners Global X Uranium Direxion Daily Junior Gold Miners Bull 2X Shares Fundusze Santander Prestiz Akcji Polskich SFIO UniAkcje Sektory Wzrostu PLN Santander Akcji Spółek Wzrostowych UniAkcje Nowa Europa Acc Obligacje Polska 10-letnie USA 10 - letnie Stany Zjednoczone 2-letnie US 2Y T-Note Niemcy 10-letnie Euro Bund Kryptowaluty BTC/USD ETH/USD LTC/USD ETC/USD ETH/BTC DOGE/USD Certyfikaty SG FTSE MIB Gross TR 5x Daily Short Strategy RT 18 Vontobel 7X Long Fixed Lever on Natural Gas BNP Call EUR AEX 31Dec99 COMMERZBANK AG Put CAC FUT 05/17 31Dec99 Obserwowane Krypto Więcej o kryptowalutach BTC/USD ETH/USD LTC/USD ETC/USD ETH/BTC IOTA/USD XRP/USD Bitcoin Futures CME Wiadomości Więcej w aktualnościach Najnowsze Najpopularniejsze Kalendarz ekonomiczny Analizy Wiecej opinii Najpopularniejsze Wybrane przez redaktorów Karykatury Wykresy Interaktywny wykres Forex Interaktywny wykres kontraktów terminowych Interaktywny wykres indeksów Interaktywny wykres akcji Wykresy wielowalutowe Wykresy wielu indeksów Analiza techniczna Więcej w technicznej Formacje świecowe Kalkulator Fibonacciego Kalkulator punktów zwrotu Brokerzy Więcej w brokerach Brokerzy kryptowalut Narzędzia Więcej w narzędziach Korelacja rynku Forex Kalkulator punktów zwrotu Kalkulator zysku Kalkulator marży Mapa cieplna waluty Zmienność rynku Forex Kalkulator kursów terminowych Kalkulator hipoteczny Więcej Narzędzia dla webmasterów "Czarna lista" brokerów Podgląd nastrojów Akcje Polska USA przedsesyjne Światowe ADR ADR (Polska) Ameryka Europa Bliski Wschód Azja/Pacyfik Afryka Marihuana spółki NYSE Symbol Giełda Waluta RIG NYSE USD W czasie rzeczywist. RIGN Meksyk MXN Opóźnieniem RIG Frankfurt EUR Opóźnieniem 2,785 -0,015 -0,54% 19:09:30 - Real-time Cboe. Wartość w USD ( Zastrzeżenie ) Wolumen: Kupno/Sprzedaż: 0,000 / 0,000 Zakres dzienny: 2,750 - 2,860 Transocean 2,785 -0,015 -0,54% Przegląd Przegląd Profil Dane historyczne Opcje Element składowy indeksu Wykres Wykres strumieniowy Wykres interaktywny Wiadomości i analizy Wiadomości Analizy i opinie Finanse Techniczna Analiza techniczna Formacje świecowe Cena docelowa wg analityków Forum Dyskusje Ostatnie nastroje Rankingi użytkowników Podsumowanie finansowe RZiS Bilans Przepływy pieniężne Wskaźniki Dywidendy Wyniki Rachunek zysków i strat RIG Okres kończący się: 202231/03 202131/12 202130/09 202130/06 Przychody ogółem 586 621 626 656 Przychody 586 621 626 656 Pozostałe przychody, ogółem - - - - Koszty uzyskania przychodów, ogółem 412 430 398 434 Zysk brutto 174 191 228 222 Koszty operacyjne, ogółem 636 664 626 658 Koszty sprzedaży/ogólne/administracyjne, ogółem 42 49 40 39 Badania i rozwój - - - - Deprecjacja / amortyzacja 183 184 185 186 Koszty (przychody) odsetkowe – netto z działalności operacyjnej - - - - Koszty (przychody) nadzwyczajne -1 1 3 -1 Pozostałe koszty operacyjne, ogółem - - - - Zysk operacyjny -50 -43 - -2 Przychody (koszty) odsetkowe, netto z działalności nieoperacyjnej -100 -103 -106 -111 Zysk (strata) ze sprzedaży aktywów - - - - Pozostałe, netto 1 -3 3 14 Wynik finansowy netto przed opodatkowaniem -149 -149 -103 -99 Rezerwy z tytułu podatku dochodowego 26 111 27 4 Wynik finansowy netto po opodatkowaniu -175 -260 -130 -103 Udziały mniejszościowe - - - - Udziały w spółkach zależnych - - - - Korekta wg GAAP - - - - Wynik finansowy netto przed uwzględnieniem pozycji nadzwyczajnych -175 -260 -130 -103 Pozycje nadzwyczajne, ogółem - - - - Wynik finansowy netto -175 -260 -130 -103 Korekty ogółem wyniku finansowego netto - - - - Wynik finansowy dla zwykłych udziałowców z wyłączeniem pozycji nadzwyczajnych -175 -260 -130 -103 Korekta z tytułu rozwodnienia - - - - Rozwodniony wynik finansowy netto -175 -260 -130 -103 Średnia ważona ilości akcji rozwodnionych 664 658 653 621 Rozwodniony zysk przypadający na akcję z wyłączeniem pozycji nadzwyczajnych -0,26 -0,4 -0,2 -0,17 Dywidenda od akcji - emisja pierwotna akcji zwykłych - - - - Rozwodniony znormalizowany zysk przypadających na akcję -0,26 -0,36 -0,2 -0,17 * W milionach USD (za wyjątkiem pozycji na 1 akcję) Aktualnie nie możesz umieszczać komentarzy, ponieważ dostaliśmy zgłoszenie o naruszeniu regulaminu. Twój status zostanie zweryfikowany przez naszych moderatorów. Prosimy poczekaj minutę, zanim znów zaczniesz komentować. nr 24 z dnia 20.12.2020. Dodatek nr 16: "Informacja dodatkowa do sprawozdania finansowego". nr 23 z dnia 01.12.2020. Pomocnik Rachunkowości: "Wątpliwości związane ze sporządzeniem rachunku przepływów pieniężnych". nr 22 z dnia 20.11.2020. Dodatek nr 15: "Bilans i rachunek zysków i strat za 2020 r." nr 21 z dnia 01.11.2020. W ustawie o rachunkowości (dalej: celowo użyto pojęć: sprawozdanie finansowe i roczne sprawozdanie finansowe. Ma to swoje konsekwencje dla porównywalności prezentowanych danych. Skutki te wyjaśnił departament efektywności wydatków publicznych i rachunkowości w Ministerstwie Finansów w odpowiedzi na pytania Polskiej Izby Biegłych Rewidentów. Odniósł się w niej do kilku zagadnień dotyczących roku obrotowego i zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wszystkie je łączy wspólny mianownik – zamknięcie ksiąg zanim upłynie przyjęty przez jednostkę koniec roku obrotowego. Może to być spowodowane postawieniem jednostki w stan likwidacji, ogłoszeniem upadłości, zmianą formy prawnej, podziałem lub połączeniem spółek. Dla ułatwienia podzieliliśmy te zagadnienia na bardziej szczegółowe, prezentując je w formie pytań i odpowiedzi oraz ilustrując przykładami. Nie są to dosłowne odpowiedzi MF, lecz ich omówienie. PYTANIE 1: Czy jest dopuszczalne, aby rok obrotowy trwał krócej niż 12 miesięcy? Czy rok obrotowy przyjęty dla celów sprawozdawczości finansowej może być inny niż rok podatkowy? Odpowiedź MF: Definicja roku obrotowego (obowiązująca firmy prowadzące księgi rachunkowe) jest zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 9 Wynika z niej, że rok obrotowy to: rok kalendarzowy, lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono daną jednostkę. Jeżeli rozpoczęła ona działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można połączyć księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Natomiast w razie zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. PYTANIE 2: Czy zamknięcie ksiąg zawsze kończy rok obrotowy i w konsekwencji sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z art. 45 ust. 1 na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych należy uznać za roczne sprawozdanie finansowe, które należy poddać badaniu przez biegłego rewidenta, zatwierdzić przez organ zatwierdzający (np. zgromadzenie wspólników, walne zgromadzenie) oraz złożyć w rejestrze sądowym? Odpowiedź MF: Nie. Należy odróżnić pojęcia: sprawozdanie finansowe oraz roczne sprawozdanie finansowe. Celowo rozróżniono je w ustawie o rachunkowości. Roczne sprawozdanie finansowe to takie, które jest sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych za rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 Natomiast sprawozdanie finansowe jest sporządzane w pozostałych przypadkach, gdy zamykane są księgi rachunkowe, np. na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości (art. 12 ust. 2 pkt 6 Nie jest to roczne sprawozdanie finansowe. Zatwierdzane i badane są tylko roczne sprawozdania finansowe (chyba że inne regulacje stanowią inaczej). Z wynika bowiem, że: zatwierdzaniu podlega roczne sprawozdanie finansowe (art. 53 ust. 1 badaniu podlegają: roczne sprawozdania finansowe oraz roczne skonsolidowane sprawozdania finansowe grup kapitałowych (art. 64 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji, a zatem zamknęła księgi rachunkowe na 30 czerwca 2020 r. Zamknięcie ksiąg rachunkowych nie jest jednak równoznaczne z końcem roku obrotowego, a sprawozdanie finansowe sporządzone na 30 czerwca 2020 r. nie jest sprawozdaniem rocznym. PYTANIE 3: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego: bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym, rachunek przepływów pieniężnych? Czy z analogicznym okresem roku ubiegłego, czy z wynikiem za cały miniony rok obrotowy? Odpowiedź MF: Obowiązek prezentacji danych porównawczych w sprawozdaniu finansowym wynika z następujących przepisów z art. 46 ust. 1 – dla bilansu, z art. 47 ust. 1 – dla rachunku zysków i strat, z art. 48a ust. 1 – dla zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym, oraz z art. 48b ust. 1 – dla rachunku przepływów pieniężnych. W bilansie (art. 46 ust. 1 wykazuje się stany aktywów i pasywów na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy. Jeżeli natomiast bilans jest sporządzany na inny dzień niż kończący rok obrotowy, to stany aktywów i pasywów wykazuje się na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy (art. 46 ust. 1a Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w sprawozdaniu powinny być wykazane stany aktywów i pasywów na 30 czerwca 2020 r. oraz na 31 grudnia 2019 r. (przy założeniu, że rok obrotowy jest równy kalendarzowemu). W rachunku zysków i strat (art. 47 ust. 1 wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni obrotowy. Jeżeli rachunek zysków i strat jest sporządzany za inny okres sprawozdawczy niż rok obrotowy, to wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz za analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 47 ust. 2 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w rachunku zysków i strat powinny być wykazane przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za okres od 1 stycznia 2020 r. do 30 czerwca 2020 r. oraz od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. Analogicznie jest z zestawieniem zmian w kapitale (funduszu) własnym (art. 48a ust. 1 oraz z rachunkiem przepływów pieniężnych (art. 48b ust. 1 Zasadniczo obejmują one informacje i dane za bieżący oraz poprzedni rok obrotowy. Jeżeli jednak są one sporządzane za inny okres sprawozdawczy, to: w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym wykazuje się zmiany poszczególnych pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni rok obrotowy (art. 48a ust. 2 rachunek przepływów pieniężnych sporządza się za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 48b ust. 2 PYTANIE 4: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego przy zmianie formy prawnej? Czy w sprawozdaniu sporządzonym po zmianie formy prawnej należy wykazać dane porównawcze spółki sprzed przekształcenia, czy mimo wynikającej z kodeksu spółek handlowych zasady kontynuacji, należy traktować jednostkę po zmianie formy prawnej jak nowy podmiot? Odpowiedź MF: Krajowy Standard Rachunkowości nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja” (KSR nr 7) pkt wskazuje, że zmiana formy prawnej nie zakłóca porównywalności danych. Przykład Spółka jawna ma rok obrotowy kończący się 31 grudnia. 1 lipca 2020 r. została przekształcona w spółkę z o takim samym roku obrotowym. W sprawozdaniu finansowym za rok kończący się 31 grudnia 2020 r. spółka z powinna wykazać w rachunku zysków i strat dane za cały rok obrotowy (tj. od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 r.) z danymi porównawczymi za poprzedni rok obrotowy (od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r.), a w bilansie dane na 31 grudnia 2020 r. i dane porównawcze na 31 grudnia 2019 r. PYTANIE 5: Jak wyceniać aktywa i pasywa w przypadku łączenia i przejmowania jednostek? Odpowiedź MF: Podczas łączenia i przejmowania jednostek wycena aktywów i pasywów na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych ma inny charakter niż wycena na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych w takich przypadkach, jak: zakończenie działalności jednostki, zakończenie likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie, na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości. Zatem, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału należy sporządzić sprawozdanie finansowe przy założeniu kontynuacji działalności (art. 12 ust. 2 pkt 5 ). W tym wypadku do wyceny aktywów i pasywów nie ma zastosowania art. 29 który mówi o wycenie aktywów po możliwych do uzyskania cenach sprzedaży netto. Na koniec MF przypomniało, że odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości ponosi kierownik jednostki (art. 4 ust. 5 Dlatego do niego należy decyzja w konkretnej sytuacji o sposobie wyceny aktywów i pasywów. Musi on przy tym kierować się nadrzędnymi zasadami rachunkowości, w tym rzetelnego i jasnego obrazu oraz przewagi treści nad formą (art. 4 ust. 1, 1a i 2 Kiedy o zmianie roku zawiadomić urząd skarbowy Nie trzeba informować urzędu skarbowego o wydłużeniu roku podatkowego. Należy natomiast powiadomić o wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy, z tym że dopiero w zeznaniu CIT-8. Informowaliśmy o tym w artykule „Nie zawsze trzeba zawiadomić urząd skarbowy” (DGP nr 17/2020), powołując się na odpowiedź Ministerstwa Finansów na pytania DGP. Zasadniczo (art. 8 ust. 1 ustawy o CIT) rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, chyba że co innego wynika ze statutu lub umowy spółki. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych. Jeżeli spółka rozpoczęła działalność: • w pierwszej połowie roku, to jej pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 2 ustawy o CIT), • w drugiej połowie roku i wybrała rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, to jej pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęła działalność (art. 8 ust. 2a ustawy o CIT). Jeśli spółka rozpoczęła np. działalność w drugiej połowie 2019 r., to jej pierwszy rok podatkowy może zakończyć się 31 grudnia 2020 r. W prezentowanej w artykule odpowiedzi MF wyjaśniło, że w razie wydłużenia roku podatkowego na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o CIT nie trzeba informować urzędu skarbowego o wyborze roku podatkowego. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy podatnik wybrał rok podatkowy inny niż kalendarzowy (takie przypadki przewidziano w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT). To oznacza – wyjaśnił resort – że art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT dotyczy tylko tych podatników, którzy wybrali rok podatkowy niepokrywający się z rokiem kalendarzowym. Nie dotyczy natomiast podatników, którzy nie odstąpili od ustawowej zasady, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a jedynie skorzystali z uprawnienia przewidzianego w art. 8 ust. 2a ustawy o CIT (czyli wydłużenia roku podatkowego do końca roku kalendarzowego następującego po roku rozpoczęcia działalności). Od 2019 r. zmieniły się natomiast przepisy o zawiadamianiu urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego. Zasadniczo, jeśli spółka zmienia rok podatkowy na niepokrywający się z kalendarzowym, to musi o tym zawiadomić, z tym że dopiero w zeznaniu rocznym CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy (art. 8 ust. 4 ustawy o CIT). • ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( z 2019 r. poz. 351; z 2020 r. poz. 568) • ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( z 2019 r. poz. 865; z 2020 r. poz. 1262) Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję W rachunku zysków i strat przychód z posiadanych udziałów w spółce komandytowej, stanowiący przychód finansowy, ujmuje się w pozycji „Dywidendy i udziały w zyskach" – odpowiednio w pozycji J.I wariantu kalkulacyjnego lub G.I wariantu porównawczego. Natomiast koszt finansowy z tytułu pokrycia straty spółki komandytowej, której
Ochotnicze Straże Pożarne, zarówno te, które prowadzą wyłącznie działalność statutową, jak i te, które prowadzą również działalność gospodarczą, są zobowiązane sporządzić sprawozdanie finansowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Obowiązujący od 2017 r. wzór sprawozdania znajduje się w załączniku nr 6 do wspomnianej ustawy. Sprawozdanie finansowe należy sporządzić w terminie do 31 marca 2019, a zatwierdzić przez walne zebranie członków do r. Walne zebranie członków musi podjąć uchwałę o przeznaczeniu nadwyżki finansowej na cele statutowe co daje prawo do zwolnienia z podatku dochodowego (na podstawie art. 17 ust 1 pkt 4d. ustawy o rachunkowości). Sprawozdanie finansowe należy przekazać do Urzędu Skarbowego w ciągu 10 dni od daty jego zatwierdzenia przez walne zebranie członków OSP. Ponadto OSP są zobowiązane złożyć deklarację CIT 8 za 2018 r. do 31 października 2019 r. (zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 21 marca 2019 r. poz 549, 22 marca 2019) Wyłączone z obowiązku sporządzania sprawozdania finansowego ( wg. ustawy o rachunkowości) i jego złożenia do urzędu skarbowego są te OSP, które w 2018r. lub wcześniej złożyły w urzędzie skarbowym rezygnację z prowadzenia ksiąg rachunkowych na rzecz uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów. Są one jednak zobowiązane tak jak wszystkie pozostałe OSP złożyć w Urzędzie Skarbowym deklarację CIT-8 za 2018r. w terminie 10 dni od daty walnego zebrania członków OSP, nie później niż 31 marca 2019 r. Na sprawozdanie finansowe OSP składa się (wg Załącznika nr 6 Ustawy o rachunkowości) - bilans - rachunek zysków i strat - wprowadzenie - dotyczy podstawowych informacji o OSP - informacja dodtakowa - informacje uzupełniające do bilansu Od 2019 roku każda OSP wpisana do rejestry stowarzyszeń ma obowiązek sporządzania sprawozdania finansowego wyłącznie w postaci elektronicznej, nieustrukturyzowanej, oraz opatrzenia go podpisem elektronicznym. Sprawozdanie to powinno być podpisane przez osobę której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownika jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy - przez wszystkich członków tego organu. Ministerstwo Finansów wspólnie z Ministerstwem Cyfryzacji opracowało narzędzie umożliwiające podpisanie sprawozdania finansowego przez członków zarządów bezpłatnym podpisem elektronicznym - profilem zaufanym (e-puap). INSTRUKCJA - jak podpisać dokument profilem zaufanym Wzory druków na kampanię sprawozdawczą w OSP w 2019 roku
W przypadku podatników, u których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, w zeznaniu rocznym za rok 2022 podatnikom CIT przysługuje prawo do odliczenia strat powstałych z 5 lat poprzedzających 2022 rok, a więc rok, za który składane jest zeznanie roczne. Oznacza to, że podatnicy Ci w zeznaniu za 2022 rok mogą odliczyć Do końca trzeciego miesiąca roku następnego po roku podatkowym jednostka ma obowiązek sporządzić roczne e-sprawozdanie finansowe, a w terminie 6 miesięcy od zakończenia tego roku – sprawozdanie musi zostać zatwierdzone, przedstawione w KRS lub ogłoszone. Dopełnić tych czynności za rok podatkowy równy kalendarzowemu lub za rok kończący się 31grudnia należy odpowiednio do 1 kwietnia i 1 lipca następnego roku. Podstawowe sprawozdanie finansowe jednostki składa się z: bilansu: w tym zakresie występują różne sprawozdania: dla jednostek innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji – załącznik nr 1; dla banków – załącznik nr 2; dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – załącznik nr 3; dla jednostek mikro sporządzających uproszczony bilans – załącznik nr 4; dla jednostek małych sporządzających uproszczony bilans – w załącznik nr 5; dla jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z wyjątkiem spółek kapitałowych, oraz jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy – załącznik nr 6. rachunku zysków i strat; informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia. Oprócz podstawowych elementów, które wskazano powyżej: sprawozdanie jednostek o znacznym kapitale i zatrudnieniu podlegające corocznemu badaniu, obejmuje ponadto zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym, a w przypadku funduszy inwestycyjnych – zestawienie zmian w aktywach netto, oraz rachunek przepływów pieniężnych, alternatywnej spółki inwestycyjnej obejmuje dodatkowo zestawienie informacji dodatkowych o spółce, funduszu inwestycyjnego oraz alternatywnej spółki inwestycyjnej obejmuje dodatkowo zestawienie lokat, do rocznego sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie z działalności jednostki, jeżeli obowiązek jego sporządzania wynika z ustawy lubodrębnych przepisów, sprawozdanie finansowe funduszu inwestycyjnego otwartego oraz sprawozdanie finansowe specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego nieobejmuje rachunku przepływów pieniężnych. Terminy przygotowania sprawozdań za 2021 r. przedłużone W związku ze stanem epidemii przedłużone zostaną terminy sprawozdawcze. Zgodnie ze zmienionymi zasadami: termin na sporządzenie (e-podpisanie) i przedstawienie rocznego sprawozdania finansowego do zatwierdzenia uległ wydłużeniu z 3 miesięcy do 6 miesięcy; nowy termin na przygotowanie i podpisanie SF to co do zasady 30 czerwca 2022 r., termin zatwierdzenia sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający, przedłużony zostaje do 9 miesięcy od dnia bilansowego (tzn. termin podstawowy przedłuża się o trzy miesiące, a w przypadku jednostek podlegających nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego - o 2 miesiące); ten sam termin przedłużenia dotyczy jednostki dominującej w przypadku przygotowywania skonsolidowanych sprawozdań finansowych; nowy termin na zatwierdzenie SF to co do zasady 30 wrzesień 2022 r. przekazanie SF do KRS nastąpić powinno w terminie 15 dni od zatwierdzenia, nie później jednak niż 15 października 2022 r. e-Sprawozdanie finansowe wysyłka online do eKRS i KAS za 2021 w najnowszej wersji (v1-2) e-Sprawozdania finansowe w najnowszej wersji (v1-2) i e-Deklaracje CIT-8 przygotujesz i e-wyślesz w module programu fillup, w którym znajdziesz także e-deklaracje CIT oraz inne druki, formularzy oraz wzorów pism i umów, związane z zamknięciem roku podatkowego. CIT-8 i e-Sprawozdania finansowe w fillup działa, jak Księgowa chciała. Sprawdź ! Wyślij elektronicznie CIT-8 do i e-Sprawozdanie finansowe do e-KRS i KAS online » Jednostka działająca w przemyśle wydobywczym lub jednostka zajmująca się wyrębem lasów pierwotnych sporządza na dzień bilansowy, wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym w szeregu przypadków również sprawozdanie z płatności. Dodatkowe obowiązki w sprawozdawczości dotyczą również jednostek skonsolidowanych. Jednostka dominująca, mająca siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej, obejmujące dane jednostki dominującej i jednostek od niej zależnych wszystkich szczebli, bez względu na ich siedzibę, zestawione w taki sposób, jakby grupa kapitałowa stanowiła jedną jednostkę; sprawozdaniem tym obejmuje się również dane pozostałych jednostek podporządkowanych, zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym rozdziale. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe składa się z: skonsolidowanego bilansu; skonsolidowanego rachunku zysków i strat; skonsolidowanego rachunku przepływów pieniężnych; skonsolidowanego zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym; informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do skonsolidowanego sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia. Do rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej. Uproszczenia w sprawozdaniach finansowych Sprawozdanie sporządzane przez jednostki mikro i jednostki małe pozwalają na stosowanie szeregu uproszczeń. W przypadku jednostek małych dopuszczalne jest w sprawozdaniu za 2018 r. stosowanie uproszczone wzory bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowej, stanowiących załącznik nr 5 do ustawy o rachunkowości. Dodatkowo może ona nie sporządzać zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych. Jednostka mała, która ma obowiązek sporządzania sprawozdania z działalności może też nie sporządzać tego sprawozdania, pod warunkiem że w informacji dodatkowej przedstawi informacje dotyczące nabycia udziałów własnych, w tym o: przyczynie nabycia udziałów własnych dokonanego w roku obrotowym, liczbie i wartości nominalnej nabytych oraz zbytych w roku obrotowym udziałów, a w przypadku braku wartości nominalnej - ich wartości księgowej, jak też części kapitału podstawowego, którą te udziały reprezentują, w przypadku nabycia lub zbycia odpłatnego - równowartości tych udziałów, liczbie i wartości nominalnej wszystkich udziałów nabytych i zatrzymanych, a w razie braku wartości nominalnej - wartości księgowej, jak również części kapitału podstawowego, którą te udziały reprezentują. e-Sprawozdanie finansowe wysyłka online do eKRS i KAS za 2021 w najnowszej wersji (v1-2) e-Sprawozdania finansowe w najnowszej wersji (v1-2) i e-Deklaracje CIT-8 przygotujesz i e-wyślesz w module programu fillup, w którym znajdziesz także e-deklaracje CIT oraz inne druki, formularzy oraz wzorów pism i umów, związane z zamknięciem roku podatkowego. CIT-8 i e-Sprawozdania finansowe w fillup działa, jak Księgowa chciała. Sprawdź ! Wyślij elektronicznie CIT-8 do i e-Sprawozdanie finansowe do e-KRS i KAS online » W przypadku jednostek mikro uproszczenia przy sporządzaniu sprawozdania pozwalają na to, by bilans i rachunek zysków i strat przyjął – uproszczoną formę, wskazaną w załączniku numer 4 do ustawy o rachunkowości. Informacje ogólne zastępować mają natomiast dane wskazywane w informacji dodatkowej. Jednocześnie nie jest obowiązkowe dołączanie do sprawozdania rachunku przepływów pieniężnych, zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz sprawozdania z działalności (pod warunkiem że w informacji dodatkowej lub gdy jej nie sporządza - jako informacje uzupełniające do bilansu, jednostka przedstawi informacje dotyczące nabycia udziałów (akcji) własnych) Jednostki powinny pamiętać by zapewnić porównywalność przedstawianych danych za bieżący i poprzedni okres sprawozdawczy, a także, że sprawozdanie finansowe oraz sprawozdanie z działalności jednostki sporządza się w języku polskim i w walucie polskiej. Dane liczbowe można wykazywać w zaokrągleniu do tysięcy złotych, jeżeli nie zniekształca to obrazu jednostki zawartego w sprawozdaniu finansowym oraz w sprawozdaniu z działalności. Podpis pod sprawozdaniem finansowym za 2021 r. Sprawozdanie finansowe podpisują – podając zarazem datę podpisu – osoba,której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki, a jeżelijednostką kieruje organ wieloosobowy – wszyscy członkowie tego organu albo co najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu. Odmowa podpisu sprawozdania finansowego wymaga sporządzenia pisemnego uzasadnienia dołączonego do sprawozdania finansowego. Jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy, sprawozdanie finansowe może podpisać także co najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu po złożeniu przez pozostałe osoby wchodzące w skład tego organu oświadczeń, że sprawozdanie finansowe spełnia wymagania przewidziane w ustawie, lub odmów złożenia takichoświadczeń. Odmowa złożenia oświadczenia jest równoznaczna z odmową podpisu sprawozdania finansowego i wymaga sporządzenia pisemnego uzasadnienia. Oświadczenie, że sprawozdanie finansowe spełnia wymagania przewidziane w ustawie, oraz odmowa złożenia takiego oświadczenia są dołączane do sprawozdaniafinansowego. W treści odmowy podpisu, oświadczenia lub odmowy złożenia oświadczenia, wskazuje się sprawozdanie finansowe, którego te dokumenty dotyczą, w szczególności przezpodanie daty i godziny podpisania sprawozdania finansowego przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych. Odmowę podpisu oświadczenie lub odmowę złożenia oświadczenia sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisemzaufanym albo podpisem osobistym albo sporządza się w postaci papierowej oraz opatruje własnoręcznym podpisem. W przypadku gdy jednostką kieruje organ wieloosobowy i jeżeli odmowa podpisu, oświadczenie lub odmowa złożenia oświadczenia, zostały sporządzone w postaci papierowej opatrzonej własnoręcznym podpisem, jedna z osób wchodzących w skład tego organu, podpisująca sprawozdanie finansowe, zapewnia sporządzenie elektronicznych kopii tych dokumentów. W związku obowiązkiem elektronicznego podpisywania sprawozdań finansowych, osoby odpowiedzialne za podpisanie sprawozdania muszą legitymować sie podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym, w tym mogą działać z użyciem ePUAP. Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym organom do zatwierdzenia, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami statutu lub umowy. Podpis osób upoważnionych oznacza, że sprawozdanie finansowe jest kompletne, przedstawia prawdziwy i rzetelny obraz sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. Podpisanie sprawozdania oznacza ponoszenie odpowiedzialności za wszelkie aspekty prawidłowości i rzetelności prezentowanych w sprawozdaniu danych i informacji. więcej o podpisywaniu sprawozdań i PESEL >
Bilans a rachunek zysków i strat Bilans i rachunek zysków i strat stanowią część sprawozdań finansowych firmy i są udostępniane wszystkim zainteresowanym stronom. Chociaż zarówno rachunek zysków i strat, jak i bilans mają zarówno podobieństwa, jak i różnice, są one stosowane obok siebie przez tych, którzy pragną zrozumieć
Ten tekst przeczytasz w 1 minutę W rachunku zysków i strat wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni rok obrotowy. Na co zwrócić uwagę w rachunku zysków i strat? W przypadku sporządzania rachunku zysków i strat za inny okres sprawozdawczy niż za rok obrotowy w rachunku zysków i strat wykazuje się oddzielnie przychody i koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego. Odmienne postanowienia zawiera art. 46 ust. 1a ustawy o rachunkowości, który wymaga, aby w przypadku sporządzania bilansu za inny dzień niż dzień bilansowy, wykazania w bilansie stanu aktywów i pasywów na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy. W przypadku gdy jednostka przewiduje zaprzestanie określonego zakresu działalności mającego wpływ na przychody i koszty przyszłych okresów sprawozdawczych, przy zachowaniu zasady kontynuacji – odpowiednie przychody i koszty z tym związane, należy wykazać odrębnie od przychodów i kosztów działalności kontynuowanej. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Przejdź do strony głównej UZASADNIENIE. W rachunku zysków i strat są ujmowane przychody i koszty ustalone zgodnie z zasadami rachunkowości, a więc także te, które nie są uznane podatkowo. Charakterystycznym przykładem takich kosztów są koszty wynagrodzeń pracowników wraz ze składkami na ZUS. Niezapłacone wynagrodzenie pracownika jest kosztem rachunkowym
Przedsiębiorcy skorzystali z rozmaitych form wsparcia, jakie dawały tarcze antykryzysowe i tarcza z PFR. Teraz Rząd zapowiedział kolejne tarcze branżowe. Jak wykazać otrzymaną pomoc w sprawozdaniu finansowym za 2020 z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: z 2020 r. poz. 1842) wprowadziła cały szereg instrumentów wsparcia dla przedsiębiorców. Sposób wykazania w sprawozdaniu finansowym otrzymanej pomocy jest uzależniony od jej charakteru. Dofinansowanie do wynagrodzeń i składek ZUS Zacznijmy od tych form pomocy bezzwrotnej, które ujmowane są jako pozostałe przychody operacyjne, a w rachunku zysków i strat na koniec roku obrotowego pojawią się odpowiednio w pozycji „Dotacje” w wariancie porównawczym lub w wariancie kalkulacyjnym. W taki sposób należy ująć dofinansowanie do wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne otrzymane od starostów przez mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa. Podobny charakter ma również dofinansowanie do wynagrodzeń i składek ZUS pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu w następstwie COVID-19 przyznawane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (dalej: „FGŚP”). Wymienione formy dofinansowania spełniają definicję przychodów z ustawy o rachunkowości (art. 3 ust. 1 pkt 30) i w sposób pośredni związane są z działalnością operacyjną jednostki. Pozostałe przychody i koszty operacyjne są związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki, a zalicza się do nich otrzymane nieodpłatnie aktywa, w tym środki pieniężne oraz umorzone zobowiązania (art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości). Otrzymane dofinansowanie ujmuje się w momencie wpływu na rachunek bankowy, a więc kasowo, a koszty wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne należne za dany okres księgowane są na zasadach ogólnych jako koszty działalności operacyjnej i zobowiązania na podstawie listy płac. Zwolnienie ze składek ZUS Analogicznie jako pozostałe przychody operacyjne, wykazywana jest pomoc w formie zwolnienia z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz FGŚP za okres od 1 marca do 31 maja 2020 roku. W tym przypadku prawidłowe jest ujęcie zobowiązania z tytułu składek ZUS na podstawie listy płac, a następnie, w momencie uzyskania decyzji o zwolnieniu, odpisanie salda zobowiązania w pozostałe przychody operacyjne. Przy czym, w rachunku zysków i strat te przychody powinny, moim zdaniem, zostać ujęte w pozycji „Inne przychody operacyjne” w wariancie kalkulacyjnym lub w wersji porównawczej, ponieważ, zgodnie z obowiązującą praktyką, prezentuje się tu przychody z umorzenia zobowiązań niezaliczanych do finansowych, w tym publicznoprawnych. Częściowe zwolnienie z podatku od nieruchomości Ze swoistą formą umorzenia zobowiązania, ujmowanego także jako pozostałe przychody operacyjne, mamy do czynienia w przypadku częściowego zwolnienia z podatku od nieruchomości (dalej: „PON”). Zwolnienie to ujmowane jest jako zmniejszenie zobowiązania wobec gminy z tytułu PON, wcześniej zaewidencjonowanego na podstawie deklaracji. Zwolnienie zostanie więc ujęte po stronie debetowej konta „Zobowiązanie z tyt. PON” w korespondencji z kontem pozostałych przychodów operacyjnych po stronie kredytowej. W sprawozdaniu finansowym znajdą się one w pozycji „Inne przychody operacyjne” w wariancie kalkulacyjnym lub w wersji porównawczej. Odliczanie darowizn przekazanych na walkę z COVID-19 Przy tej okazji warto wspomnieć o przywilejach podatkowych w związku z pomocą jakiej przedsiębiorcy udzielają w walce z COVID-19. Przepisy podatkowe dają prawo do odliczenia darowizn przeznaczonych na cele walki z COVID-19 w rocznym zeznaniu podatkowym. W ewidencji księgowej przekazane na ten cel produkty gotowe, materiały, pieniądze czy środki trwałe ujęte zostaną jako pozostałe koszty operacyjne i ujawnione w pozycji „Inne koszty operacyjne” rachunku zysków i strat (poz. w wariancie kalkulacyjnym i w wariancie porównawczym). Rozliczenie mikropożyczki Wsparcie płynnościowe w postaci finansowania i pożyczek jest również jedną z form pomocy dla przedsiębiorców w związku z kryzysem wywołanym pandemią. Mikropożyczkę na prowadzenie działalności gospodarczej przyznaną przez starostę z Funduszu Pracy ujmuje się w momencie jej udzielenia w zobowiązaniach z tytułu pożyczek otrzymanych. W pasywach bilansu jest to linia „Zobowiązania krótkoterminowe wobec pozostałych jednostek z tytułu kredytów i pożyczek”. Odsetki od pożyczki zalicza się do kosztów finansowych. W mojej opinii, w przypadku umorzenia, odpisana wartość pożyczki wraz z naliczonymi odsetkami powinna zostać zaksięgowana na zwiększenie innych przychodów finansowych i ujęta w pozycji w wariancie kalkulacyjnym rachunku zysków i strat lub w wariancie porównawczym. Zgodnie z praktyką księgową przychody z umorzenia zobowiązań o charakterze finansowym, takich jak kredyty czy pożyczki, przedstawia się jako przychody finansowe, w przeciwieństwie do przychodów z umorzenia zobowiązań niezaliczanych do finansowych, jakimi są zobowiązania podatkowe, które odpisuje się w pozostałe przychody operacyjne. Przychody i koszty finansowe są bowiem, ściśle powiązane z aktywami i zobowiązaniami o charakterze finansowym. Należy przy tym zaznaczyć, że w odpowiedzi na zadane pytanie, na stronie Ministerstwa Finansów pojawiła się informacja, że umorzenie zobowiązania z tytułu mikropożyczki ujmowane jest w pozostałych przychodach operacyjnych. Subwencja finansowej z PFR W ramach rządowego programu wsparcia finansowego przedsiębiorstw "Tarcza Finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla Małych i Średnich Firm” niektórzy przedsiębiorcy otrzymali również tak zwaną „subwencję finansową”, której część, maksymalnie 75%, może zostać umorzona. Decyzja o ewentualnym częściowym umorzeniu będzie wydawana po 12 miesiącach od przyznania pomocy. Mimo użycia terminu „subwencja”, finansowanie ma w istocie charakter pożyczki, spełnia bowiem, definicję zobowiązania z art. 3 ust. 1 pkt 20 ustawy o rachunkowości. Dlatego w bilansie zobowiązanie to zostanie wykazane odpowiednio w podziale na część krótko i długoterminową: - jako zobowiązania długoterminowe/wobec pozostałych jednostek/kredyty i pożyczki - w pozycji: – dla tej części, której termin wymagalności wynosi powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego, - jako zobowiązania krótkoterminowe/wobec pozostałych jednostek/inne - w pozycji - dla tej części, której termin wymagalności wynosi do 12 miesięcy od dnia bilansowego. W przypadku umorzenia części pożyczki z PFR odpis ten powinien, moim zdaniem, zwiększyć pozostałe przychody finansowe, choć i w tym przypadku na stronie Ministerstwa Finansów znalazła się informacja o ujęciu w pozostałe przychody operacyjne. Dla pożyczek otrzymanych w ramach tarczy antykryzysowej z PFR warto w bilansie dodać informację uszczegółowiającą do pozycji i Dodaną linię można na przykład nazwać „Pożyczka otrzymana z PFR”. Taka możliwość została przewidziana w art. 50 ust 1 ustawy o rachunkowości, a niewątpliwie wpłynie ona pozytywnie na wartość informacyjną sprawozdania finansowego. Ponadto, szczegółowe dane na temat form, kwot i warunków otrzymanej ze strony państwa pomocy powinny zostać również zawarte w informacji dodatkowej, gdyż wpływają one w istotny sposób na ocenę sytuacji majątkowej i finansowej oraz wynik finansowy jednostki. Należy się również spodziewać, konkretnych wskazówek dotyczących przygotowania sprawozdań finansowych za rok obrotowy 2020 w zakresie zagadnień związanych z pandemią Covid-19. Mają się one znaleźć w opracowywanym przez Komitet Standardów Rachunkowości dokumencie. * Uwaga: wszystkie oznaczenia pozycji w sprawozdaniach finansowych odnoszą się do wzoru SF z załącznika 1 do Ustawy rachunkowości. Polecamy też: Jak dokonać prawidłowej inwentaryzacji w czasach kryzysu Epidemia COVID-19 a możliwość zastąpienia spisu z natury metodą weryfikacji Sprawdź, jak zaplanować inwentaryzację
Sprawozdanie finansowe, a w szczególności rachunek zysków i strat, jest cennym źródłem danych dla zainteresowanych nim odbiorców. Forma drabinkowa pozwala na analizę segmentów działalności jednostki, tj. w części operacyjnej, finansowej i pozostałej działalności. Dwie formy jego sporządzania pozwalają uchwycić koszty z Jakie pozycje występują w rachunku zysków i strat? Nie ma jednego, sztywnego formatu. Przede wszystkim standardy rachunkowości (polskie i zagraniczne) dopuszczają dwa warianty rachunku zysków: kalkulacyjny i porównawczy. Do tego spółki mają pewien zakres swobody w kształtowaniu tego rachunku, w zależności od specyfiki swojej działalności. Jak są różnice miedzy wariantami kalkulacyjnym i porównawczym? Jaki pozycje muszą się pojawić? Jakie pozycje bywają pomijane? Które pozycje mają największe znaczenie? Ustawa o rachunkowości Ustawa o rachunkowości przewiduje, w kontekście spółek giełdowych, odrębne wzory rachunku zysków i strat dla branży finansowej (np. banki, ubezpieczyciele) oraz odrębne dla wszystkich pozostałych spółek (załącznik nr 1 do UoR). Ten drugi przypadek dotyczy ok. 95% spółek i tylko tego przypadku będzie dotyczyło poniższe omówienie. Zgodnie z ustawą o rachunkowości rachunek zysków i strat może być sporządzony w wariancie: porównawczym kalkulacyjnym Ustawa nie narzuca, który wariant spółka ma wybrać – decyzja zależy od kierownika jednostki. W przypadku emitentów sporządzających prospekt emisyjny, prowadzących działalność wytwórczą, budowlaną, handlową lub usługową wymagany jest wariant kalkulacyjny – Rozporządzenie z – Załącznik nr 1). Różnica między wariantami występuje jedynie do etapu obliczania zysku ze sprzedaży (kolor niebieski). Dalsze kalkulacje wyglądają identycznie dla obu wariantów. Ustawa o rachunkowości – rachunek zysków i strat Wariant kalkulacyjny Wariant porównawczy netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, w tym: – od jednostek powiązanych netto ze sprzedaży produktów netto ze sprzedaży towarów i materiałów netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym: – od jednostek powiązanych netto ze sprzedaży produktów stanu produktów (zwiększenie – wartość dodatnia, zmniejszenie – wartość ujemna) wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki netto ze sprzedaży towarów i materiałów sprzedanych produktów, towarów i materiałów, w tym: – jednostkom powiązanym wytworzenia sprzedanych produktów sprzedanych towarów i materiałów (strata) brutto ze sprzedaży (A–B) działalności operacyjnej materiałów i energii obce i opłaty, w tym: – podatek akcyzowy społeczne i inne świadczenia, w tym: – emerytalne koszty rodzajowe sprzedanych towarów i materiałów sprzedaży ogólnego zarządu (strata) ze sprzedaży (C–D–E) (strata) ze sprzedaży (A–B) przychody operacyjne z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych wartości aktywów niefinansowych przychody operacyjne koszty operacyjne z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych wartości aktywów niefinansowych koszty operacyjne przychody operacyjne z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych wartości aktywów niefinansowych przychody operacyjne koszty operacyjne z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych wartości aktywów niefinansowych koszty operacyjne (strata) z działalności operacyjnej (F+G–H) (strata) z działalności operacyjnej (C+D–E) finansowe i udziały w zyskach, w tym: a)od jednostek powiązanych, w tym: – w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale b)od jednostek pozostałych, w tym: – w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale w tym: – od jednostek powiązanych z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym: – w jednostkach powiązanych wartości aktywów finansowych finansowe w tym: – dla jednostek powiązanych z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym: – w jednostkach powiązanych wartości aktywów finansowych finansowe i udziały w zyskach, w tym: a)od jednostek powiązanych, w tym: – w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale b) od jednostek pozostałych, w tym: – w których jednostka posiada zaangażowanie w kapitale w tym: – od jednostek powiązanych z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym: – w jednostkach powiązanych wartości aktywów finansowych finansowe w tym: – dla jednostek powiązanych z tytułu rozchodu aktywów finansowych, w tym: – w jednostkach powiązanych wartości aktywów finansowych (strata) brutto (I+J–K) (strata) brutto (F+G–H) dochodowy obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty) dochodowy obowiązkowe zmniejszenia zysku (zwiększenia straty) (strata) netto (L–M–N) (strata) netto (I–J–K) Spółki giełdowe przeważnie stosują wariant kalkulacyjny. Poniżej przykład sprawozdania rocznego spółki AC Autogaz za 2017. Spółki mają pewien zakres w swobody w wyborze, jak ma wyglądać rachunek zysków i strat. Dla przykładu, w poniższym rachunku, brakuje w ogóle pozycji zysk ze sprzedaży, która występuje we wzorze załączonym w ustawie o rachunkowości. Czasem zdarza się, że spółki wybierają wariant porównawczy. Poniżej przykład sprawozdania rocznego spółki PGS SOFT za rok 2017. Międzynarodowe Standardy Rachunkowości Zdecydowana większość spółek giełdowych (przynajmniej spośród WIG20, mWIG40, sWIG80) to grupy kapitałowe. Są one zobowiązane do sporządzania skonsolidowane sprawozdania finansowego według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR/MSSF). Podobnie, jak w przypadku polskich standardów, MSR/MSSF również dopuszczają dwa warianty rachunku – kalkulacyjny i porównawczy. I również w przypadku MSR’ów najczęściej spotykany (wśród spółek giełdowych) jest wariant kalkulacyjny. MSR/MSSF pozostawiają spółkom jeszcze więcej swobody w zakresie kształtu rachunku zysków i strat, niż rodzima ustawa o rachunkowości. MSR nr 1 (Prezentacja sprawozdań finansowych) określa minimum informacji, która musi być zawarta w rachunku zysków i strat. Musi on zawierać co najmniej następujące pozycje za dany okres sprawozdawczy: przychody koszty finansowe udział w zyskach i stratach jednostek stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięć rozliczanych zgodnie z metodą praw własności: obciążenia z tytułu podatków, sumę kwot z tytułu: zysku lub straty po opodatkowaniu dotyczących działalności zaniechanej oraz zysku lub straty po opodatkowaniu powstałych przy wycenie do wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży aktywów lub grup(y) do zbycia związanych z działalnością zaniechaną oraz zysk lub stratę Brak zysku brutto ze sprzedaży Jak widać powyżej, minimalny zakres informacji jest na prawdę niewielki. Chociaż, w praktyce, rachunek zysków i strat spółek sporządzany według MSR jest dużo bardziej rozbudowany, a zakres informacji jest zbliżony do wzoru rachunku z ustawy o rachunkowości. Poniżej przykład skonsolidowanego sprawozdania finansowego spółki sporządzonego według MSR w wariancie porównawczym – spółka AMREST (raport roczny 2017). W rachunku brakuje pozycji zysk brutto ze sprzedaży. To typowe przypadku rachunków sporządzonych w wariancie porównawczym. Brak zysku ze sprzedaży Poniżej przykład RZiS ze skonsolidowanego sprawozdania spółki CD Projekt – w wariancie kalkulacyjnym. Nie zawiera on pozycji zysk ze sprzedaży. To bardzo częsty przypadek. Brak zysku operacyjnego Zdarzają się jeszcze inne przypadki, niż wymienione powyżej. W sprawozdaniu skonsolidowanym KGHM za 2017 rok (wariant kalkulacyjny) zobaczymy zysk brutto ze sprzedaży, zysk (netto) ze sprzedaży, ale z kolei brakuje zysku operacyjnego. Które pozycje w rachunku i strat są najważniejsze? Jak wynika ze wzorów rachunku zysków i strat, na zysk netto wpływa bardzo wiele kosztów. Które z nich mają największe znaczenie? Bezpośrednie koszty wytworzenia Zdecydowanie najważniejszym kosztem są bezpośrednie koszty wytworzenia. To koszty zmienne, proporcjonalne do przychodu. Im wyższe przychody, tym te koszty są wyższe, a gdy przychodów nie – nie występują one w ogóle. Przykładem bezpośrednich kosztów wytworzenia mogą być koszty miedzi w przypadku spółki zajmującej się produkcją kabli. W wyniku odjęcia kosztów wytworzenia od przychodów ze sprzedaży powstaje zysk brutto ze sprzedaży. Ten zysk odniesiony do przychodów to marża brutto ze sprzedaży. W tym obszarze najczęściej tworzy się wartość dodana przedsiębiorstwa. Koszty stałe bardzo często są takie same jak u konkurencji – wynajem lokalu, IT, ubezpieczeń, itd. To, co stanowi przewagę konkurencyjną spółki, bardzo często wiąże się z kosztami zmiennymi. Koszty ogólne zarządu i koszty sprzedaży Przykładem tych kosztów może być koszt wynajęcia lokalu albo koszty reklamy. W wyniku odjęcia tych kosztów od marży brutto ze sprzedaży powstaje zysk ze sprzedaży. Ten rodzaj zysku odniesiony do przychodów to marża ze sprzedaży. Koszty ogólne zarządu oraz koszty sprzedaży są często mniej istotne z punktu widzenia przewagi konkurencyjnej. Jednak ich wielkość przeważnie jest bardzo duża w kontekście wpływu na zysk netto. Widać to po różnicy między marżą brutto a marżą na sprzedaży – przeciętna różnica wynosi 14 punktów procentowych (23%-9%). Różnice pomiędzy kolejnymi marżami są już przeważnie bardzo drobne (chociaż zdarzają się wyjątki). Bezpośrednie koszty wytworzenia łącznie z kosztami ogólnego zarządu i kosztami sprzedaży stanowią zdecydowaną większość kosztów wpływających na zysk netto. Pozostałe kategorie kosztów przeważnie mają znaczenie marginalne, co widać po różnicach między: marżą zysk operacyjnego a marżą na sprzedaży (pozostałe przychody i koszty operacyjne) marżą zysku brutto a marżą zysku operacyjnego (przychody i koszty finansowe) marżą netto a marżą brutto (podatek) W rachunku zysków i strat pozostałe koszty operacyjne ujmuje się w trzech grupach: Strata ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych - jest to ujemna różnica (strata) między przychodami ze sprzedaży środków trwałych, środków trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych a ich wartością oraz kosztami związanymi ze Wiele jednostek gospodarczych, których rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, przeżywa obecnie gorący okres – muszą między innymi zamknąć 2017 rok, otworzyć kolejny (2018) i ewidencjonować bieżące operacje, a także przygotować sprawozdanie finansowe oraz sporządzić roczną deklarację podatkową zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Warto krótko przypomnieć, jak należy ujmować w księgach rachunkowych oraz prezentować w sprawozdaniu finansowym wszelkie obciążenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, aby móc sprawdzić poprawność zapisów w księgach ze sporządzoną deklaracją. Wpływ na wynik netto Zgodnie z ustawą o rachunkowości (dalej: uor) na wynik finansowy netto w jednostkach innych niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji składają się: - wynik działalności operacyjnej, w tym z tytułu pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych; - wynik operacji finansowych; - obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim zrównanych, na podstawie odrębnych przepisów. Takie wytyczne zawiera art. 42 ust. 1 uor. Z kolei zgodnie ustawą o CIT, podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki podatkowe w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Ustawa o CIT daje możliwość wpłacania zaliczek miesięcznych lub kwartalnych. Zaliczki miesięczne należy wpłacać co do zasady w terminie do 20. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, przy czym zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca jednak zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży roczne zeznanie podatkowe i wpłaci podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. Podatnicy mogą również wpłacać zaliczki miesięczne w tak zwanej formie uproszczonej czyli w kwocie odpowiadającej 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu CIT-8 złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Warto podkreślić, że jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w formie uproszczonej na podstawie zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Ale uwaga! Jeżeli w tym roku wykazano podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Zaliczki kwartalne mogą wpłacać podatnicy rozpoczynający działalność (w pierwszym roku podatkowym) oraz mali podatnicy – w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie kwartały. Zaliczki kwartalne wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który jest wpłacana zaliczka, przy czym przez kwartał rozumie się kwartał roku kalendarzowego. Zaliczkę za ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie CIT-8 i zapłaci podatek. Prezentacja Bez względu na sposób i częstotliwość wpłacania przez jednostkę gospodarczą zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, obciążenie z tego tytułu należy ująć w księgach rachunkowych danego okresu sprawozdawczego. Jeżeli jednostka sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z załącznikiem nr 1 do uor, to powinna zaprezentować należny podatek dochodowy za dany rok w części J. w przypadku wariantu porównawczego bądź w części M. dla wariantu porównawczego rachunku zysków i strat >patrz tabela powyżej. Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Jeżeli dana jednostka gospodarcza stosuje wzorcowy zakładowy plan kont, to może korzystać z następujących kont księgowych przy ujmowaniu w swoich księgach rachunkowych operacji związanych z księgowaniem podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie wytycznych ustawy o CIT: - konto 87 „Podatek dochodowy od osób prawnych"; - konto 22 „Rozrachunki publicznoprawne"; - konto 13 „Rachunek bieżący". Księgowania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w księgach rachunkowych mogą przebiegać jak w >>tabeli obok. Kiedy podatek odroczony Podatnicy CIT, prowadzący księgi rachunkowe, są zobowiązani do ustalania odroczonego podatku dochodowego (art. 37 ust. 1-10 uor). Wynika on z przejściowych różnic między księgową wartością aktywów i pasywów a ich wartością podatkową oraz stratą podatkową możliwą do odliczenia w przyszłości, i pokazuje przyszłe podatkowe skutki podatkowe operacji ujętych w księgach rachunkowych. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ustala się w wysokości kwoty przewidzianej w przyszłości do odliczenia od podatku dochodowego, w związku z ujemnymi różnicami przejściowymi, które spowodują w przyszłości zmniejszenie podstawy obliczenia podatku dochodowego oraz straty podatkowej możliwej do odliczenia, ustalonej przy uwzględnieniu zasady ostrożności. Ujemne różnice przejściowe powstają natomiast, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest niższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest wyższa niż jego wartość podatkowa. Rezerwę z tytułu odroczonego podatku dochodowego tworzy się w wysokości kwoty podatku dochodowego, wymagającej w przyszłości zapłaty, w związku z występowaniem dodatnich różnic przejściowych, które spowodują zwiększenie podstawy obliczenia podatku dochodowego w przyszłości. Dodatnie różnice przejściowe powstają, gdy wartość bilansowa składnika aktywów jest wyższa niż jego wartość podatkowa albo wartość bilansowa składnika zobowiązań jest niższa niż jego wartość podatkowa. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujmuje się w księgach zapisem: Wn „Aktywa z tytułu podatku odroczonego" Ma „Podatek dochodowy". Rezerwa na odroczony podatek dochodowy wymaga ujęcia operacji: Wn „Podatek dochodowy" Ma „Pozostałe rezerwy". Rezerwę i aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego wykazuje się w bilansie oddzielnie. Wartość rezerwy z tytułu podatku odroczonego wykazywana jest w bilansie po stronie pasywów w pozycji „Rezerwy na zobowiązania".Wartość aktywów z tytułu podatku odroczonego wykazywana jest w bilansie po stronie aktywów w pozycji „Rozliczenia międzyokresowe". Wpływający na wynik finansowy podatek dochodowy za dany okres sprawozdawczy obejmuje: - część bieżącą; - część odroczoną. Wykazywana w rachunku zysków i strat część odroczona stanowi różnicę pomiędzy stanem rezerw i aktywów z tytułu podatku odroczonego na koniec i początek okresu sprawozdawczego. Wystarczy więc jego kalkulacja na dzień bilansowy. Od ustalania aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego mogą odstąpić jednostki, które za poprzedni rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących trzech wielkości: 1) 17 000 000 zł – w przypadku sumy aktywów bilansu na koniec roku obrotowego, 2) 34 000 000 zł – w przypadku przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy, 3) 50 osób – w przypadku średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty. podstawa prawna: ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2342 ze zm.) podstawa prawna: ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2017 r., poz. 2343 ze zm.)
Wykład prezentuje czym jest rachunek zysków i strat. Omawia różnice odnośnie kalkulacji wyniku finansowego wg art. 42 UoR a zgodnie ze wzorem rachunku zysków i strat umieszczonym w załączniku nr 1 UoR. Na koniec przedstawia ogólny wzór rachunku zysków i strat, który będzie wykorzystany w następnych przykładach.
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, do końca marca br. powinni złożyć zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty za rok 2013. Zeznanie to muszą złożyć podmioty, które na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT) są podatnikami tego podatku, przede wszystkim osoby prawne. Warto w tym miejscu wspomnieć też o spółce komandytowo-akcyjnej, która wprawdzie jest od 1 stycznia 2014 r. nowym podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, jednak w poprzednim roku jeszcze nim nie była, zatem będzie sporządzać to rozliczenie dopiero w 2015 roku. Trzeba również zauważyć, że niektóre podmioty mimo podlegania ustawie o CIT nie mają obowiązku składania zeznania rocznego. Odnosi się to przede wszystkim do jednostek zwolnionych podmiotowo od tego podatku, wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy o CIT (np. jednostek budżetowych). Omawiana powinność nie ciąży również na podmiotach osiągających przychody, do których nie stosuje się przepisów ustawy o CIT. Chodzi tutaj o wymienione w art. 2 ustawy o CIT przychody z działalności rolniczej. Wspomniane podmioty nie muszą składać zeznania rocznego jedynie wtedy, gdy oprócz wcześniej wskazanych nie osiągnęły żadnych innych przychodów. Od obowiązku złożenia zeznania rocznego nie zwalnia natomiast okoliczność, że podatnik nie osiągnął w okresie rozliczeniowym przychodów ani nie poniósł żadnych kosztów ich uzyskania. W takim przypadku należy złożyć „zerowy” CIT-8. Interpretacja IS – obowiązek złożenia zeznania rocznego Brak jakichkolwiek przychodów i kosztów uzyskania przychodów nie wyłącza obowiązku złożenia zeznania podatkowego CIT-8. Poza wyjątkami wskazanymi w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT – w ustawie tej nie istnieje bowiem żaden przepis, który by zwalniał podatnika z tego obowiązku. Interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 sierpnia 2010 r. (nr IPPB5/423-307/10-4/AM) 1. Wybór odpowiedniego formularza Aby rozliczyć się z podatku, należy pobrać odpowiedni druk w urzędzie skarbowym albo skorzystać z tzw. aktywnych druków dostępnych w internecie lub na nośnikach CD. Przy czym przez wybór odpowiedniego druku należy rozumieć nie tylko skorzystanie z formularza o odpowiednim oznaczeniu (np. CIT-8), ale także z właściwej (tj. kolejnej) jego wersji. Warto zatem podkreślić to, że aktualne wzory zeznań rocznych składanych przez podatników CIT określono w rozporządzeniu ministra finansów z 25 listopada 2011 r. w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznania, oświadczenia oraz informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych ( nr 265, poz. 1575). W świetle powołanego aktu prawnego w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 rok należy stosować formularze o następujących oznaczeniach: CIT-8 (21) – zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, CIT-8A (8) – zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatkową grupę kapitałową – podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, CIT-8B (7) – o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatkową grupę kapitałową – podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (w zależności od daty utworzenia grupy kapitałowej). 2. Określenie roku podatkowego Jedną z najważniejszych czynności przy wypełnianiu zeznania w imieniu podatników CIT jest określenie roku podatkowego, którego to zeznanie dotyczy. Inaczej niż w zeznaniach PIT, w których po prostu wpisuje się konkretny rok kalendarzowy – w formularzu CIT-8 dokonuje się tego poprzez wskazanie, od kiedy (poz. 4) do kiedy (poz. 5) trwał rok podatkowy jednostki. W każdej z wymienionych pozycji należy wpisać dzień, miesiąc i rok wyznaczające początek oraz koniec okresu rozliczeniowego przyjętego przez podatnika składającego zeznanie roczne. Taka konstrukcja tej części formularza znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o CIT odnoszących się do roku podatkowego. Choć zazwyczaj dla podatników podatku dochodowego od osób prawnych rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, to jednak podatnik może wybrać jako swój rok podatkowy okres niepokrywający się z rokiem kalendarzowym. O fakcie tym jednak musi być zapis w: statucie albo umowie spółki, albo innym dokumencie odpowiednio regulującym jego zasady ustrojowe. Podatnik musi ponadto zawiadomić o swoim wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych. Inne zasady dotyczące określania roku podatkowego przewidziano w stosunku do podatników rozpoczynających działalność. W takim przypadku 1. rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 2 ustawy o CIT). W przypadku natomiast podjęcia po raz pierwszy działalności w drugiej połowie roku kalendarzowego i wybrania roku podatkowego pokrywającego się z rokiem kalendarzowym, pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęto działalność. W razie zmiany roku podatkowego za pierwszy po zmianie uważa się okres od 1. miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca roku podatkowego nowo przyjętego. Okres ten nie może być krótszy niż 12 i dłuższy niż 23 kolejne miesiące kalendarzowe. Jeszcze inaczej określa się rok podatkowy w sytuacji, gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego (zob. art. 8 ust. 6 ustawy o CIT). Od przyjętego przez podatnika roku podatkowego będzie więc zależeć termin, w którym powinien złożyć zeznanie roczne. Zeznanie o wysokości uzyskanego w roku podatkowym dochodu lub poniesionej straty powinno być przekazane fiskusowi do końca 3. miesiąca następującego po roku podatkowym, za który jest ono składane (art. 27 ust. 1 ustawy o CIT). Zatem przedsiębiorcy rozliczający CIT, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, mają obowiązek złożyć zeznanie w terminie do 31 marca. Przy czym zgodnie z ustawą Ordynacja podatkowa (dalej: op) jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 12 § 5 op). Termin złożenia zeznania Podatnicy, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, zeznanie CIT-8 za 2013 rok powinni złożyć do 31 marca 2014 r. W ich przypadku znajdzie zastosowanie ogólna reguła określona w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl której termin do złożenia zeznania upływa z końcem 3. miesiąca roku podatkowego następującego po tym, którego to zeznanie dotyczy. Przykład Spółka za rok podatkowy przyjęła okres trwający od 1 września do 31 sierpnia. Wobec tego zeznanie CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 września 2013 r. do 31 sierpnia 2014 r. spółka powinna złożyć najpóźniej 1 grudnia 2014 r. (koniec listopada br. przypada bowiem w niedzielę). W pozycji 4 zeznania jednostka wpisze (początek roku podatkowego), a w pozycji 5 – (koniec roku podatkowego). 3. Wskazanie urzędu oraz celu złożenia formularza Podatnik wypełniający część A formularza CIT-8 powinien w nim wskazać urząd skarbowy, do którego adresowane jest zeznanie, oraz określić cel złożenia formularza. Zeznanie roczne wraz z załącznikami należy złożyć do urzędu skarbowego właściwego ze względu na adres siedziby przedsiębiorcy (jeśli jest ona położona na terytorium Polski). Siedzibę określa się na podstawie odpowiedniego rejestru, a w przypadku, gdy adres siedziby nie został ujawniony w rejestrze – bierze się pod uwagę siedzibę wynikającą ze statutu lub odpowiedniej umowy. Taki sposób ustalania organu podatkowego, do którego należy złożyć wspomniane zeznanie, wynika z § 2 rozporządzenia ministra finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych ( nr 165, poz. 1371 ze zm.). Nieco inaczej właściwość organu do złożenia zeznania rocznego ustala się w sytuacjach, gdy mamy do czynienia z podatkową grupą kapitałową. W przypadku tego rodzaju podatników decydujący jest tutaj adres siedziby spółki reprezentującej grupę, wskazanej w umowie o jej utworzeniu. Odmienne zasady obowiązują też w tym zakresie przedsiębiorców mających siedzibę za granicą, a prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Polski (czyli nierezydentów). W ich przypadku organem upoważnionym do przyjęcia zeznania będzie bowiem urząd skarbowy właściwy dla opodatkowania podmiotów zagranicznych. W każdym województwie wyznaczony jest jeden urząd skarbowy do obsługi takich podmiotów. O tym zaś, do którego z nich powinno trafić zeznanie, decyduje miejsce prowadzenia przez te podmioty działalności gospodarczej. Wykaz wspomnianych urzędów zawarto w § 6 ww. rozporządzenia ministra finansów. Przykładowo w województwie dolnośląskim takim wyznaczonym organem jest naczelnik dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu, w województwie małopolskim – naczelnik małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie, w województwie mazowieckim – naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, a w województwie świętokrzyskim – naczelnik świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego w Kielcach. Jeżeli jednak tego rodzaju „zagraniczny” podatnik prowadzi działalność gospodarczą na terenie więcej niż jednego województwa, właściwy miejscowo do złożenia zeznania będzie naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie. Wskazanie celu złożenia formularza odbywa się przez zaznaczenie w pozycji 7 zeznania CIT-8 kwadratu nr 1– jeśli składane jest zeznanie, bądź kwadratu nr 2 – w razie jego korekty. 4. Wpisanie danych identyfikacyjnych podatnika Kolejna ważna część zeznania wymagająca wypełnienia, to część B. Umieszcza się w niej dane identyfikujące podatnika, takie jak: pełna nazwa, REGON, adres siedziby (w tym: kraj, województwo, powiat, gminę, ulicę, numer domu, numer lokalu, miejscowość, kod pocztowy, pocztę). W omawianej części trzeba też poinformować o tym, czy podatnik korzystał w roku podatkowym ze zwolnienia od wpłacania zaliczek (lub utraty prawa do zwolnienia), o którym mowa w art. 25 ust. 11-16 ustawy o CIT (poz. 20) oraz czy był zobowiązany do przygotowania dokumentacji transakcji z podmiotami powiązanymi (poz. 21). Krąg podatników sporządzających tego rodzaju dokumentację został określony w art. 9a ustawy o CIT. Oczywiście nie należy również zapominać o wpisaniu NIP podatnika (w poz. 1 formularza CIT-8). 5. Ustalenie załączników Oprócz jednego ze wspomnianych wcześniej druków zeznań rocznych (np. CIT-8) podatnicy często muszą także złożyć stosowne załączniki. Podstawowymi dokumentami składanymi wraz z tego rodzaju zeznaniami są: CIT-8/O (8) – informacja o odliczeniach od dochodu i od podatku oraz o dochodach wolnych i zwolnionych od podatku, CIT-D (3) – informacja podatnika podatku dochodowego od osób prawnych o otrzymanych/przekazanych darowiznach. Ponadto do rocznego zeznania CIT niektóre jednostki dołączają: SSE-R (4) – rozliczenie podatku dochodowego od dochodów osiąganych z tytułu prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, CIT-ST (7) – informację podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych. Podatnicy szczególnie często zapominają o dołączeniu ostatniego z wymienionych formularzy. Przypomnijmy zatem, że powinność dołączania załącznika CIT-ST do zeznania CIT-8 spoczywa na przedsiębiorcach mających zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby (art. 28 ust. 1 ustawy o CIT). Mówiąc w uproszczeniu, składają go firmy, które mają co najmniej jeden zakład (oddział) w innej gminie niż ta, w której znajduje się siedziba firmy. Podstawowym celem składania tego rodzaju informacji jest umożliwienie jednostkom samorządu terytorialnego określenia, jaka część dochodu z tytułu udziału we wpływach z CIT powinna być przekazywana do budżetu jednostki, na obszarze której znajduje się zakład (oddział), proporcjonalnie do liczby osób zatrudnionych w nim na podstawie umowy o pracę. Załącznikiem do CIT-ST jest formularz CIT-ST/A będący informacją o zakładach (oddziałach) podatnika. Jak pokazuje praktyka, przedsiębiorcy mają wiele wątpliwości odnośnie do powinności składania tego rodzaju dokumentów wraz z zeznaniem rocznym. W dużym stopniu wynikają one z faktu, że definicja zakładu (oddziału) stosowana na użytek powyższego przepisu jest inna niż powszechnie przyjęta do celów podatkowych. Określono ją w art. 10 ust. 3 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (tekst jedn.: z 2010 r. nr 80, poz. 526). W świetle tej regulacji zakładem (oddziałem) jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika (art. 10 ust. 3). Zatem jeśli jednostka zatrudnia pracowników, których miejsce wykonywania pracy określone w umowach o pracę jest inne niż miejsce jej siedziby (tj. znajduje się np. na terenie innej gminy) to powinna złożyć CIT-ST. Nie przesądza to natomiast automatycznie o obowiązku dołączenia CIT-ST/A. Jak bowiem podkreślały w swoich wyjaśnieniach organy podatkowe, jeśli określone miejsce wykonywania pracy nie jest organizacyjnie wyodrębnionym zakładem (oddziałem) to przedsiębiorca powinien złożyć CIT-ST. Nie ma natomiast obowiązku składania CIT-ST/A. Za przykład może tutaj posłużyć interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 5 lutego 2010 r. (nr IPPB5/423-730/09-4/AS) wydana na wniosek przedsiębiorcy zatrudniającego telepracowników. Interpretacja izby skarbowej Miejsce wykonywania obowiązków telepracownika nie należy traktować jak zakładu Ze względu na fakt, że miejsca, z których pracownicy spółki pracujący w domu świadczą swoją pracę, nie są organizacyjnie wyodrębnionym zakładem ani jego zorganizowaną częścią, to znaczy nie jest to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, które zarazem mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania, po stronie spółki nie powstaje obowiązek składania formularza CIT-ST/A Informacja o zakładach (oddziałach). Interpretacja dyrektora IS w Warszawie z 5 lutego 2010 r., nr IPPB5/423-730/09-4/AS Z kolei podatnicy, którzy uzyskali od ministra finansów decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej pomiędzy podmiotami powiązanymi – do zeznania rocznego powinni także dołączyć sprawozdanie o realizacji uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej. Taki obowiązek nakłada na nich art. 27 ust. 3 ustawy o CIT. Informację o załącznikach, ze wskazaniem liczby składanych druków, należy podać w części Cformularza CIT-8. Niektóre podmioty oprócz obowiązku złożenia zeznania rocznego (wraz z wymaganymi przez przepisy załącznikami) powinny także przekazać do urzędu skarbowego dodatkowe dokumenty. Chodzi o: zatwierdzone sprawozdanie finansowe (dla podmiotów zobowiązanych do jego sporządzenia), opinię i raport podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych (jeśli sprawozdanie finansowe obowiązkowo podlega badaniu przez biegłego rewidenta), w przypadku spółek kapitałowych (spółek z oraz spółek akcyjnych) – odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Wskazane dokumenty należy złożyć w urzędzie skarbowym w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego (art. 27 ust. 2 ustawy o CIT). Podatnicy często nie wiedzą, czy do urzędu trzeba przekazać sprawozdanie już zatwierdzone, czy też należy złożyć dokument nawet bez takiego statusu – wraz z zeznaniem rocznym. Ich wątpliwości biorą się stąd, że zgodnie z ustawą o rachunkowości (dalej: UoR) sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego powinno być dokonane nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego (art. 52 UoR). Jeśli więc rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, należy to zrobić do 31 marca. Zatwierdzenie sprawozdania finansowego musi natomiast nastąpić nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego (art. 53 ust. 1 UoR). Gdy rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, należy to zatem uczynić do 30 czerwca. Podobne regulacje zawiera ustawa – Kodeks spółek handlowych (dalej: KSH), w której mowa o tym, że spółki kapitałowe na zatwierdzenie sprawozdania finansowego mają 6 miesięcy, począwszy od końca roku obrotowego (art. 231 i 395 KSH). Oznacza to, że na dzień złożenia zeznania rocznego CIT-8 sprawozdanie jednostki może być jeszcze niezatwierdzone. Ze względu na zbieżność ustawowych terminów do sporządzenia sprawozdania finansowego oraz złożenia CIT-8 można się spotkać z poglądami, że wspomniane sprawozdanie (choćby nie było jeszcze zatwierdzone) powinno być dołączane do składanego w urzędzie skarbowym zeznania, o którym mowa. Taka jest też dość często spotykana praktyka, której uzasadnieniem jest fakt, że terminowo przygotowane sprawozdanie finansowe to podstawa do przygotowania zeznania CIT-8, a przynajmniej znacznie ułatwia jego sporządzenie. Wspomniana praktyka nie wynika jednak z obowiązujących przepisów. Nie wspominają one bowiem o tym, że sprawozdania finansowe mają być składane łącznie z zeznaniami CIT-8. Wręcz przeciwnie. Zapis art. 27 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym sprawozdanie finansowe należy złożyć w urzędzie skarbowym w terminie 10 dni od daty jego zatwierdzenia, jednoznacznie wskazuje na brak takiego obowiązku. Także w aktualnym wzorze formularza CIT-8 nie wymieniono sprawozdania finansowego jako załącznika do niego. Dlatego należy uznać, że fiskus nie może domagać się od podatników składania wraz z zeznaniem niezatwierdzonych sprawozdań finansowych. Przykład – załączenie sprawozdania finansowego do rozliczenia CIT-8 Spółka 27 marca 2014 r. sporządziła sprawozdanie finansowe, a następnie na jego podstawie zeznanie roczne za ubiegły rok (CIT-8). Rok podatkowy spółki pokrywał się z rokiem kalendarzowym. Wspomniane zeznanie zostało złożone w urzędzie skarbowym 31 marca 2014 r. Spółka nie dołączyła do niego sprawozdania finansowego, które w tym czasie nie było jeszcze zatwierdzone. Do zatwierdzenia sprawozdania doszło 29 kwietnia 2014 r. Następnie w dniu 7 maja br. jednostka złożyła je do urzędu skarbowego wraz z innymi wymaganymi przez przepisy dokumentami. Z rocznym sprawozdaniem finansowym nie należy utożsamiać sprawozdania z działalności sporządzanego przez kierownika jednostki (art. 49 UoR). Przypomnijmy, że na to pierwsze składają się: bilans, rachunek zysków i strat, a także informacja dodatkowa, obejmująca wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia (art. 45 ust. 2 UoR). Natomiast sprawozdanie z działalności sporządzone przez kierownika jednostki – traktowane wprawdzie jako uzupełnienie rocznego sprawozdania finansowego, ale nie będące jego formalnym elementem – nie musi być przekazywane do urzędu skarbowego. 6. Obliczenie należnego podatku Kolejnym etapem sporządzania zeznania rocznego jest dokonanie odpowiednich rozliczeń, w częściach od D do K formularza CIT-8. W tym celu w poz. 27 trzeba wpisać wszystkie przychody ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP, tj. zarówno opodatkowane, jak i zwolnione od podatku. Natomiast w poz. 31 wpisuje się koszty uzyskania przychodów ze źródeł położonych na terytorium RP. Pozycja 32 służy do ujęcia kosztów uzyskania przychodów dotyczących przychodów wymienionych w poz. 28 (tj. przychodów ze źródeł położonych za granicą), a pozycja 33 – innych niż określone w poz. 28. Po ustaleniu wysokości przychodów (w części i kosztów (w części obliczana jest różnica pomiędzy kwotą przychodów (wykazanych w poz. 30) a kwotą kosztów ich uzyskania (określonych w poz. 34). Otrzymany wynik jest dochodem (poz. 35) lub stratą (poz. 36). W części E formularza CIT-8 następuje ustalenie podstawy opodatkowania/straty. Wykazuje się tu zwolnienia i odliczenia, które należy przenieść z poz. 20 ( wymienione w art. 17 ustawy o CIT) z poz. 49 (darowizny) oraz z poz. 52 (wydatki inwestycyjne) załącznika CIT-8/O. Podstawa opodatkowania (wykazana w poz. 44) zmniejszana jest o wydatki poniesione na nabycie nowych technologii (art. 18b ustawy o CIT). Zwiększa się ją natomiast o kwoty odliczeń dokonanych w poprzednich latach (wydatków inwestycyjnych oraz z tytułu nabycia nowych technologii) w związku z utratą prawa do odliczeń. Ostateczną podstawę opodatkowania/stratę wykazuje się w części Następnie w części F oblicza się podatek należny. Aby tego dokonać, należy przemnożyć podstawę opodatkowania przez stawkę podatku, która w 2013 roku wynosiła 19%. Otrzymaną w ten sposób kwotę wykazuje się w poz. 54 formularza. W dalszej kolejności z poz. 64 załącznika CIT-8/O trzeba przenieść do poz. 55 formularza CIT-8 odliczenia od podatku. Należne zaliczki, miesięczne lub kwartalne wykazuje się odpowiednio w części G (poz. 59-82) lub w części H (poz. 83-91) omawianego formularza. Natomiast w poz. 94 wpisuje się sumę zaliczek, które podatnik zapłacił. Różnica pomiędzy podatkiem należnym a zaliczkami należnymi wykazywana jest w części I zeznania (poz. 92-93) zaś część J jest przeznaczona do obliczenia nadpłaty bądź kwoty podatku do zapłaty (jako różnicy pomiędzy podatkiem należnym a sumą wpłaconych przez jednostkę zaliczek). W części K ujmuje się z kolei „inne zobowiązania podatkowe”. 7. Podpisanie wypełnionego formularza Aby można było mówić o poprawnie wypełnionym zeznaniu CIT-8, trzeba je jeszcze podpisać. W tym celu w części L formularza (poz. 101) należy podać imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej za obliczenie podatku. Podpis zaś tej osoby (wraz z pieczątką i telefonem kontaktowym) powinien się znaleźć w pozycji 104. Ponadto zeznanie powinno być podpisane (z użyciem pieczątki) przez osobę lub osoby reprezentujące podatnika (poz. 102). W przypadku osób prawnych mogą to więc zrobić osoby zarządzające jednostką (np. członkowie zarządu w przypadku spółki z – zgodnie z art. 201 § 1 ksh) bądź upoważnione przez nich osoby, np. pełnomocnicy. Przy czym przepisy dopuszczają również możliwość podpisania zeznania rocznego przez specjalnie umocowanego w tym zakresie pełnomocnika (art. 80a op). Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji – bo o nim mowa – jest szczególnym rodzajem pełnomocnictwa, upoważniającym jedynie do złożenia podpisu na deklaracji, z wyłączeniem innych działań na rzecz podatnika. Podpisując zeznanie roczne, dana osoba składa jednocześnie oświadczenie, że znane są jej przepisy Kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością i przez to narażenie na uszczuplenie podatku. 8. Złożenie zeznania Wypełniony formularz można bezpośrednio złożyć w urzędzie skarbowym albo wysłać za pośrednictwem poczty. Coraz bardziej popularne jest także składanie zeznań rocznych drogą elektroniczną. Nie należy zapominać o tym, że zgodnie z art. 12 § 6 op termin do złożenia zeznania będzie zachowany, jeśli przed jego upływem pismo zostanie wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe potwierdzenie odbioru, nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, złożone w polskim urzędzie konsularnym. W przypadku skorzystania do złożenia CIT-8 z drogi pocztowej o zachowaniu terminu można mówić tylko wtedy, gdy pismo zostało wysłane za pośrednictwem Poczty Polskiej. W świetle bowiem przepisów ustawy – Prawo pocztowe to właśnie Poczta Polska obecnie realizuje w naszym kraju zadania tzw. operatora wyznaczonego, czyli obowiązanego do świadczenia usług powszechnych (art. 178 ust. 1 op). Wówczas datą złożenia zeznania będzie data stempla pocztowego. Oczywiście nie oznacza to, że zeznania nie wolno wysłać za pośrednictwem innego operatora pocztowego, np. z zagranicy, albo skorzystać z firmy kurierskiej. Jednak w takich przypadkach datą złożenia zeznania nie będzie data nadania, lecz dzień jego faktycznego wpływu do urzędu skarbowego. Jeśli więc podatnik postanowi wysłać przesyłkę z CIT-8, korzystając z usług innego operatora niż Poczta Polska, powinien to zrobić z odpowiednim wyprzedzeniem – tak aby 31 marca 2014 r. zeznanie znalazło się już w urzędzie skarbowym. Takiego problemu nie powinni natomiast mieć podatnicy, którzy zdecydują się na złożenie CIT-8 drogą elektroniczną. Możliwość składania w ten sposób wspomnianych zeznań rocznych wraz z załącznikami (z wykorzystaniem systemu e-Deklaracje) sprawia, że wypełniony formularz można wysłać nawet w ostatniej chwili tuż przed upływem wspomnianego wcześniej terminu. Należy jednak pamiętać o tym, że elektroniczne deklaracje CIT muszą być podpisane e-podpisem z kwalifikowanym certyfikatem. 9. Zapłata podatku W tym samym terminie, który został przewidziany do złożenia zeznania rocznego, podatnicy powinni również zapłacić należny podatek albo różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku (art. 27 ust. 1 ustawy o CIT). Oczywiście taki obowiązek powstanie tylko wówczas, gdy podatek wykazany w zeznaniu okaże się wyższy od sumy wpłaconych w ciągu roku zaliczek. Przy czym przepisy nie wymagają, aby wpłata podatku (różnicy) nastąpiła w dniu złożenia zeznania. Obydwa wskazane terminy biegną bowiem niezależnie od siebie. W praktyce oznacza to, że zgodnie z obowiązującym prawem podatek wolno zapłacić: przed dniem złożenia zeznania, w dacie złożenia zeznania, po dniu złożenia zeznania (nawet w ostatnim dniu 3-miesięcznego terminu, liczonego od początku roku następującego po danym roku podatkowym). Przykład – termin złożenia CIT-8 W spółce rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W dniu 28 lutego 2014 r. jednostka złożyła w urzędzie skarbowym zeznanie CIT-8 za 2013 rok. Z zeznania wynika podatek do zapłaty w kwocie zł. Podatnik uiścił go 31 marca br., dochowawszy tym samym terminu określonego w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT. Podstawa prawna: art. 12 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: z 2012 r. poz. 749 ze zm.), art. 1, art. 8, art. 27, art. 28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: z 2011 r. nr 74, poz. 397 ze zm.), art. 231 i art. 395 ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych ( z 2013 r. poz. 1030).
Rachunek zysków i strat mierzy wyniki finansowe firmy, takie jak przychody, wydatki, zyski lub straty w określonym czasie. Ten dokument finansowy jest czasami nazywany sprawozdaniem z wyników finansowych. Rachunek zysków i strat pokazuje, czy firma osiągnęłazysk, a rachunek przepływów pieniężnych pokazuje, czy firma wygenerowała
Przychody operacyjne wiążą się bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w dwóch częściach rachunku zysków i strat. Część pierwsza zawiera przychody związane z podstawową działalnością operacyjną podmiotu, czyli działalnością, dla której podmiot został stworzony, sprzedażą towarów. Natomiast druga prezentuje przychody pośrednio związane z działalnością operacyjną, tj. pozostałe przychody operacyjne, wynikające ze sprzedaży lub likwidacji środków faktu, że pozostałe przychody operacyjne wydają się nie mieć takiego znaczenia jak przychody związane z podstawową działalnością operacyjną, to ich katalog jest znacznie rozbudowany. Częstokrotnie stanowią one także ważne źródło przychodów oraz kosztów ich uzyskania. Z tego względu warto wiedzieć dokładnie, jakie zdarzenia możemy zaliczyć do kategorii pozostałych przychodów operacyjnych oraz jak je są dokładnie pozostałe przychody operacyjne?Pozostałe przychody operacyjne zostały szczegółowo uregulowane w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z powyższym przepisem, przez pozostałe przychody operacyjne rozumie się przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki. W szczególności możemy wyodrębnić przychody i koszty: z działalności socjalnej – przychody określa Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Powstają one z wpływów z opłat pobieranych od osób korzystających z działalności socjalnej, darowizn, odsetek od zebranych środków oraz z corocznego odpisu kosztów działalności eksploatacyjnej ustalonego kwotowo na jednego zatrudnionego;ze zbycia środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych, zaliczanych do inwestycji. Chodzi tu głównie o przychody uzyskane ze sprzedaży lub likwidacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także skutki finansowe przeszacowania do aktualnej wartości godziwej nieruchomości, jak również wartości niematerialnych i prawnych zaliczanych do inwestycji. Dodatkowo do kosztów uzyskania przychodów możemy zaliczyć wartości w cenie nabycia sprzedanych środków, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości;z utrzymywania nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji, w tym także z aktualizacji wartości tych inwestycji, jak również z ich przekwalifikowania odpowiednio do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do wyceny inwestycji przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą;z odpisania należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, nieobciążających kosztów;z utworzenia i rozwiązania rezerw z wyjątkiem rezerw związanych z operacjami finansowymi. Przychody te powstają w sytuacji, gdy jednostka tworzy rezerwy na pewne lub znacznie prawdopodobne przyszłe zobowiązania i straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym straty z tytułu udzielonych gwarancji, kaucji, poręczeń i skutków toczącego się postępowania sądowego. Zakres tych rezerw reguluje art. 35d ustawy o rachunkowości;z odpisów aktualizujących wartość aktywów i ich korekt, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe. Odpisy aktualizujące wartość materiałów i surowców zwiększają techniczny koszt wytworzenia. Skutki z wyceny aktywów i zobowiązań finansowych, w tym odpisy z tytułu trwałej utraty wartości należy ująć w przychodach lub kosztach finansowych;z odszkodowań, kar i grzywien;z przekazania lub otrzymania nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny aktywów, w tym również środków pieniężnych na inne cele niż dopłaty do cen sprzedaży, nabycia lub wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych;związane ze zdarzeniami losowymi. Wszystkie podmioty prowadzące działalność zostały zobligowane do wykazywania kwot i charakteru poszczególnych pozycji przychodów lub kosztów o nadzwyczajnej wartości czy też występujących incydentalnie. Do zdarzeń tych zaliczyć możemy skutki:włamań, kradzieży, wypadków komunikacyjnych;wynikające z upadłości kontrahentów lub układu z nimi;związane ze zmianą metod produkcji, zawieszenia działalności podstawowej, zaniechania budowy środków katalogu określonego w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości należy dodać również przychody operacyjne związane z utrzymywaniem i zbyciem nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji. W ich zakres wchodzą również przychody i koszty powstałe zarówno w wyniku aktualizacji tych inwestycji, jak i ich przekwalifikowania, odpowiednio środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do ich wyceny przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą. Omawiany katalog został poszerzony o wskazane przychody w wyniku nowelizacji ustawy o rachunkowości – wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o w ustawie katalog pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych nie jest katalogiem zamkniętym. Granica pomiędzy podstawowymi przychodami z działalności operacyjnej, a przychodami pozostałymi jest bardzo płynna, dlatego też jednostka sprawozdawcza powinna w zakładowym planie kont określić szczegółowe zasady pamiętać, że o zaliczeniu zdarzeń gospodarczych do pozostałych przychodów operacyjnych decyduje prawidłowe określenie, czy zdarzenie to ma związek z działalnością operacyjną oraz ryzykiem ponoszonym przy jej prowadzeniu. W związku z tym przy kwalifikacji przychodów powinno się uwzględniać zasadę ostrożności, zgodnie z którą w wyniku finansowym powinno się przyjmować wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody ewidencji przychodów pozostałej działalności operacyjnej został przedstawiony w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości. Jednakże z uwagi na fakt, że rodzaj oraz specyfika każdej działalności może się od siebie znacznie różnić, wielokrotnie okazuje się, że układ ten jest niewystarczający. Dzięki przyjętej polityce rachunkowości podmioty gospodarcze mają możliwość swobodnej rozbudowy układu, tak aby umożliwiał im właściwą ewidencję i późniejsze sporządzenie rachunku zysków i pozostałych przychodów operacyjnych zasadniczo prowadzona jest na kontach 760. Konta te w ciągu roku obrotowego wykazują saldo MA, które na dzień bilansowy podlega przeniesieniu na wynik finansowy. Podział pozostałych przychodów operacyjnychDo pierwszego kryterium pozostałych przychodów zaliczymy przychody ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych. Po stronie kredytowej księgowane powinny być wszystkie przychody tego typu związane ze sprzedażą aktywów trwałych zarówno dla kontrahentów, jak i dla pracowników. Za przychody ze zbycia środków trwałych należy uznać przede wszystkim:sprzedaż środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, inwestycji w nieruchomości oraz inwestycji w wartości niematerialne i prawne;wniesione wkłady niepieniężne w postaci środków trwałych, środków trwałych w budowie oraz wartości niematerialnych i prawnych w zamian za nabyte udziały lub akcje;osiągnięte odzyski przy likwidacji środków kryterium stanowią przychody z tytułu dotacji, subwencji oraz dopłat. Omawiane przychody obejmują przede wszystkim:dopłaty do sprzedaży lub kosztów działalności otrzymane w ramach dotacji z budżetu centralnego lub od organów samorządu;odpisane raty dotacji, subwencji i dopłat otrzymanych na sfinansowanie budowy środków trwałych lub kosztów prac rozwojowych, dokonywane równolegle do amortyzacji tych obiektów lub kryterium są inne przychody operacyjne. Pozycja ta obejmuje wszelkie niewątpliwe przychody, które nie zostały przez jednostkę zakwalifikowane do kryteriów wymienionych powyżej. Do głównych operacji gospodarczych, które można ująć jako inne przychody podmiotu gospodarczego, zaliczymy:odpisane, umorzone lub przedawnione zobowiązania;rozwiązanie utworzonych odpisów aktualizujących na wierzytelności od dłużników, na wartość rzeczowych aktywów obrotowych;otrzymane odszkodowania, kary i grzywny; ewidencje dla kont pozostałych przychodów operacyjnych, powinniśmy zwrócić uwagę na potrzebę wyodrębnienia tytułów istotnych dla potrzeb danej jednostki. Taki podział może np. obejmować wyróżnienie na działalność inwestycyjną przedsiębiorstwa oraz działalność pozostałe przychody operacyjne stanowią przychody powiązane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w rachunku zysków i strat i obejmują wszelkie powstałe przychody związane pośrednio z podstawową działalnością jednostki, a także przychody z tytułu sprzedaży lub likwidacji środków trwałych czy też otrzymanie odszkodowań lub darowizn. Rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) [5] A. Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym: - od jednostek powiązanych I. Przychody netto ze sprzedaży produktów II. Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna) III. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki IV.

Jak należy ustalać zmianę stanu produktów? Na czym polega zamknięcie kręgu kosztowego? RADA Zmiana stanu produktów dotyczy jednostek, które przyjęły porównawczy rachunek zysków i strat. Zmiana stanu produktów związana jest z funkcjonowaniem tzw. „zamkniętego kręgu kosztów”, który tworzą konto 490 „Rozliczenie kosztów” oraz konta Zespołów 5, 6 i 7. Szczegóły wraz przykładami ustalania zmiany stanu produktów - w uzasadnieniu. UZASADNIENIE W dokumentacji opisującej przyjęte zasady (politykę) rachunkowości kierownik jednostki ustala zasady ewidencji i rozliczania kosztów oraz wybiera wariant sporządzania rachunku zysków i strat (kalkulacyjny lub porównawczy). Polecamy: Przewodnik po zmianach w ustawie o rachunkowości 2015/2016 (PDF) Przy wyborze porównawczego wariantu sporządzania rachunku zysków i strat sposób prezentacji przychodów ze sprzedaży przedstawia się następująco (por. załącznik nr 1 do uor): A. Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym: - od jednostek powiązanych I. Przychody netto ze sprzedaży produktów II. Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna) III. Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki IV. Przychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów A zatem w porównawczym rachunku zysków i strat, w pozycji A. „Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi”, oprócz „Przychodów netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów” (poz. IV), jednostka prezentuje pozycje korygujące te przychody (poz. III), tj. „Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna)” oraz „Koszt wytworzenia produktów na własne potrzeby jednostki”. Polecamy: Ustawa o rachunkowości z komentarzem do zmian (książka) Autorzy: prof. dr hab Irena Olchowicz, dr Agnieszka Tłaczała, dr Wanda Wojas, Ewa Sobińska, Katarzyna Kędziora, Justyna Beata Zakrzewska, dr Gyöngyvér Takáts Pozycje korygujące przychody netto ze sprzedaży, o których mowa wyżej, wynikają z ewidencji na kontach: • 490 „Rozliczenie kosztów” oraz • 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki”. Funkcjonowanie konta 490 „Rozliczenie kosztów”, a także konta 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” jest zależne od wyboru wariantu sporządzania rachunku zysków i strat (kalkulacyjny czy porównawczy) oraz sposobu ewidencji i rozliczania kosztów. W praktyce są stosowane następujące sposoby ewidencji i rozliczania kosztów: 1) ewidencja kosztów według rodzajów na kontach Zespołu 4, a następnie rozliczanie kosztów według miejsc ich powstawania i celów, na jakie zostały poniesione, na kontach Zespołu 5 „Koszty według typów działalności i ich rozliczenie”, 2) ewidencja kosztów według rodzajów na kontach Zespołu 4 „Koszty według rodzajów i ich rozliczenie”, 3) ewidencja kosztów według miejsc ich powstawania i celów, na jakie zostały poniesione, na kontach Zespołu 5 „Koszty według typów działalności i ich rozliczenie”. W celu wyjaśnienia, na czym polega ustalanie zmian stanu produktów w ewidencji księgowej, w opracowaniu tym przedstawimy zasady ewidencji kosztów na kontach: 490 „Rozliczenie kosztów” i 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki”, zarówno w sytuacji gdy jednostka sporządza rachunek zysków i strat porównawczy, jak i kalkulacyjny. Ewidencja kosztów na koncie 490 „Rozliczenie kosztów” Konto 490 „Rozliczenie kosztów” funkcjonuje przy wyborze sposobu 1 lub 2 ewidencji kosztów. Przy ewidencji kosztów tylko w Zespole 5 (sposób 3) konto 490 nie występuje. Rozwiązanie I Jednostka sporządza rachunek wyników w wariancie kalkulacyjnym. Ewidencja kosztów jest prowadzona w Zespołach 4 i 5. Konto 490 „Rozliczenie kosztów” służy w trakcie roku obrotowego do przenoszenia kosztów rejestrowanych na kontach Zespołu 4 na odpowiednie konta Zespołów 5 i 6 (w zależności od tego, czy dotyczą danego okresu sprawozdawczego czy przyszłych okresów). Z końcem roku obrotowego przenoszone są na stronę Wn tego konta koszty rodzajowe kont Zespołu 4. Po przeniesieniu kosztów rodzajowych konto 490 nie wykazuje salda. W rachunku wyników - sporządzanym w wariancie kalkulacyjnym - zmiana stanu produktów nie jest prezentowana. Zmianę stanu produktów na dzień bilansowy, w porównaniu z bilansem otwarcia, można jednak prześledzić na podstawie sporządzanego bilansu. Typowe operacje ewidencjonowane na koncie 490 „Rozliczenie kosztów” Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Rozwiązanie II Jednostka sporządza rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym. Ewidencja kosztów jest prowadzona w Zespołach 4 i 5. Konto 490 „Rozliczenie kosztów” - tak samo jak w rozwiązaniu I - służy w trakcie roku obrotowego do przenoszenia kosztów rejestrowanych na kontach Zespołu 4 na odpowiednie konta Zespołów 5 i 6 (w zależności od tego, czy dotyczą danego okresu sprawozdawczego czy przyszłych okresów). W ciągu roku konto 490 wykazuje saldo Ma. Z końcem roku obrotowego przenosi się na stronę Wn tego konta koszt wytworzenia sprzedanych produktów (saldo konta 706) oraz koszty sprzedaży i koszty ogólne (zarządu) - salda kont 507, 550. Po przeniesieniu kosztów wytworzenia sprzedanych produktów oraz kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych (zarządu) konto 490 może wykazywać (inaczej niż w rozwiązaniu I): • saldo Wn oznaczające zmianę stanu produktów (zmniejszenie - wartość ujemna), • saldo Ma oznaczające zmianę stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia). Na koncie 490 „Rozliczenie kosztów” dokonuje się także zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztowy) w korespondencji z kontem 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” w przypadku księgowania operacji gospodarczych na kontach Zespołów 5 i 6 z tytułu zwiększeń lub zmniejszeń stanu produktów oraz rozliczeń międzyokresowych, w korespondencji z innymi kontami niż 490 lub 706 (np. przekazanie własnych wyrobów i usług na potrzeby własnych sklepów, budowy środków trwałych, reprezentacji i reklamy). W dalszej części opracowania przedstawimy, na przykładach liczbowych, prowadzenie zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztowy). Typowe operacje ewidencjonowane na koncie 490 „Rozliczenie kosztów” Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Rozwiązanie III Jednostka sporządza rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym. Ewidencja kosztów jest prowadzona tylko w Zespole 4. Konto 490 „Rozliczenie kosztów” służy do ewidencji kosztów rozliczanych w czasie oraz ewidencji wyrobów gotowych. Typowe operacje ewidencjonowane na koncie 490 „Rozliczenie kosztów” Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Ewidencja kosztów na koncie 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” Świadczenia wytworzone na własne potrzeby jednostki, ewidencjonowane na koncie 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki”, są zaliczane do przychodów jednostki. Saldo Ma konta 790 ujmuje się w poz. rachunku zysków i strat - wariant porównawczy. Konto 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” służy do przeprowadzania zapisów uszczelniających zamknięcie kręgu kosztowego, stosowanych przy ewidencji kosztów w Zespole 4 „Koszty według rodzajów i ich rozliczenie” i w Zespole 5 „Koszty według typów działalności i ich rozliczenie” oraz rozliczaniu kosztów w wariancie porównawczym rachunku zysków i strat. Zamknięcie „kręgu kosztowego” zmierza ku temu, aby zmiana stanu produktów w ciągu roku obrotowego była zgodna z saldem konta 490 „Rozliczenie kosztów” (zwiększenie - saldo Ma, zmniejszenie saldo - Wn). Przeprowadzanie zapisów uszczelniających zamknięcie kręgu kosztowego jest konieczne ze względu na to, że to właśnie saldo konta 490 jest wykazywane w wariancie porównawczym rachunku zysków i strat, jako pozycja Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna). Ewidencja operacji gospodarczych, związanych z przychodem produktów - innym niż z produkcji, albo rozchodem - innym niż sprzedaż produktów, wymaga dokonywania zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztowy). Ewidencja związana ze zmianą stanu produktów oraz kosztem wytworzenia świadczeń na własne potrzeby PRZYKŁAD 1 Ewidencja kosztów w rachunku zysków i strat jest prowadzona w wariancie porównawczym. Operacje gospodarcze: 1. Poniesione koszty według rodzajów 52 000 zł 2. Rozliczenie kosztów według typów działalności 52 000 zł 3. Przeksięgowanie kosztów według rodzajów pod datą zamknięcia ksiąg rachunkowych 52 000 zł 4. Przeksięgowanie kosztów według typów działalności 52 000 zł Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Poniesione w ciągu roku koszty odnoszą się tylko do danego roku obrotowego, w związku z tym konto 490 „Rozliczenie kosztów” wykazuje saldo 0. Zmiana stanu produktów nie występuje, ponieważ nie było potrzeby prowadzenia ewidencji w Zespole 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów”. WAŻNE! W przypadku gdy jednostka prowadzi ewidencję w Zespole 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów” i sporządza rachunek zysków i strat w wariancie porównawczym - saldo konta 490 „Rozliczenie kosztów” oznacza zmianę stanu produktów: • saldo Wn - zmniejszenie stanu produktów, • saldo Ma - zwiększenie stanu produktów. Zmiana stanu produktów to różnica między sumą sald kont Zespołu 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów” na koniec roku obrotowego a sumą tych sald na początek roku. Saldo konta 490 „Rozliczenie kosztów” wykazuje się w rachunku zysków i strat - wariant porównawczy w poz. Zmiana stanu produktów (zwiększenie - wartość dodatnia, zmniejszenie - wartość ujemna). PRZYKŁAD 2 Salda początkowe wybranych kont Zespołu 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów” wynoszą: 1. Konto 600 „Produkty” 51 200 zł 2. Konto 641 „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” 12 150 zł Operacje gospodarcze: 1. Poniesione koszty według rodzajów 121 000 zł 2. Rozliczenie kosztów według typów działalności 79 000 zł 3. Przeniesienie kosztów do rozliczenia w czasie 42 000 zł 4. Przyjęcie wyrobów gotowych 45 000 zł 5. Wydanie wyrobów gotowych do sprzedaży 40 100 zł 6. Przeksięgowanie kosztów według rodzajów pod datą zamknięcia ksiąg rachunkowych 121 000 zł 7. Przeksięgowanie kosztów według typów działalności 34 000 zł 8. Przeniesienie kosztu własnego sprzedanych wyrobów 40 100 zł Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Salda końcowe wybranych kont Zespołu 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów” 1. Konto 600 „Produkty” 96 200 zł 2. Konto 641 „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” 54 150 zł Wyliczenie zmiany stanu produktów 1. Konto 600 „Produkty” (Sk. - Sp.) 56 100 zł - 51 200 zł = (+) 4 900 zł 2. Konto 641 „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” (Sk. - Sp.) 12 150 zł - 54 150 zł = (+) 42 000 zł 3. Zmiana stanu produktów (1 + 2) (+) 46 900 zł Jak wynika z wyliczenia, nastąpiło zwiększenie stanu produktów o wartość 46 900 zł, co jest zgodne z saldem Ma konta 490 „Rozliczenie kosztów”, które oznacza właśnie zwiększenie stanu produktów. Saldo Ma konta 490 jest zgodne z wyliczeniem zmiany stanu produktów, a więc „krąg kosztowy” został zamknięty. Przeprowadzanie zapisów uszczelniających zamknięcie kręgu kosztowego nie było potrzebne. W kolejnym przykładzie przedstawimy sytuację, gdy występują operacje gospodarcze wymagające księgowań na kontach Zespołu 5 w korespondencji z innymi kontami niż konta Zespołu 5 lub 6 (z tytułu zwiększeń lub zmniejszeń stanu produktów lub rozliczeń międzyokresowych). W takim przypadku wystąpi konieczność przeprowadzenia zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztowy) na koncie 790 „Koszt wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” w korespondencji z kontem przeciwstawnym 490 „Rozliczenie kosztów”. PRZYKŁAD 3 Jednostka prowadzi ewidencję kosztu wytworzenia świadczeń na własne potrzeby. Założenia dotyczące sald na początek roku obrotowego przyjmujemy z przykładu nr 2. Operacje gospodarcze: 1. Poniesione koszty według rodzajów 121 000 zł 2. Rozliczenie kosztów według typów działalności 121 000 zł 3. Przychody środków trwałych z własnej produkcji 50 000 zł 4. Zapis uzupełniający 50 000 zł 5. Nadwyżka wyrobów gotowych 3 000 zł 6. Zapis uzupełniający 3 000 zł 7. Przeksięgowanie kosztów według rodzajów pod datą zamknięcia ksiąg rachunkowych 121 000 zł 8. Przeksięgowanie kosztów według typów działalności 121 000 zł Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Salda końcowe wybranych kont Zespołu 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe kosztów” 1. Konto 600 „Produkty” 4 200 zł 2. Konto 641 „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” 12 150 zł Wyliczenie zmiany stanu produktów 1. Konto 600 „Produkty” (Sk. - Sp.) 4 200 zł - 51 200 zł = (-) 47 000 zł 2. Konto 641 „Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów” (Sk. - Sp.) 12 150 zł - 12 150 zł = 0 zł (w roku obrotowym nie występowały zapisy księgowe na koncie 641) 3. Zmiana stanu produktów (1 + 2) (-) 47 000 zł Saldo Wn konta 490 „Rozliczenie kosztów” oznacza zmniejszenie stanu produktów o wartość 47 000 zł. Saldo Wn konta 490 jest zgodne z wyliczeniem zmiany stanu produktów i, tak jak w przykładzie nr 2, „krąg kosztowy” także został zamknięty. Jednak zamknięcie kręgu kosztowego wymagało przeprowadzania zapisów uszczelniających. Jakie zdarzenia gospodarcze wymagają zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztów) Wykaz typowych zdarzeń (operacji) gospodarczych, których ewidencja wymaga dokonywania zapisów uzupełniających (uszczelniających krąg kosztowy), jest następujący: • przychody środków trwałych, materiałów lub towarów z własnej produkcji, • koszty zakończonych prac rozwojowych, • roboty budowlane wykonane systemem gospodarczym lub wyroby własne przekazane na rzecz środków trwałych w budowie, • wydanie deputatów lub innych świadczeń w wyrobach gotowych, • stwierdzenie niedoborów lub nadwyżek wyrobów gotowych lub produkcji w toku, • koszt wytworzenia przez wydziały pomocnicze środków trwałych, materiałów lub towarów, • przekazanie wyrobów gotowych w formie darowizny. Po stronie Wn konta 790 „Koszty wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” są dokonywane zapisy uzupełniające w przypadku dokonania księgowań na stronie Wn kont Zespołów 5 i 6 w korespondencji z innymi kontami niż: 490 „Rozliczenie kosztów”, 710 „Koszt własny sprzedanych produktów”, konta Zespołów 5, 6. Po stronie Ma konta 790 „Koszty wytworzenia świadczeń na własne potrzeby jednostki” są dokonywane zapisy uzupełniające w przypadku dokonania księgowań na stronie Ma kont Zespołów 5 i 6 w korespondencji z innymi kontami niż: 490 „Rozliczenie kosztów”, 710 „Koszt własny sprzedanych produktów”, konta Zespołów 5, 6. • załącznik nr 1 do ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - z 2002 r. Nr 76, poz. 694; z 2008 r. Nr 144, poz. 900 Marianna Sobolewska biegły rewident, właścicielka Zakładu Usług Rachunkowych „Buchalter” w Augustowie

Wynik finansowy netto w rachunku zysków i strat może być większy niż wynik brutto. W sytuacji gdy aktywa z tytuły odroczonego podatku dochodowego są wyższe od podatku bieżącego i rezerwy na odroczony podatek dochodowy, pozycja podatku dochodowego w rachunku zysków i strat może przyjąć wartość ujemną. Tym samym wynik netto

17. 10. 2019 | Marzena Walkiewicz Zmiana stanu produktów – czym jest? Zmiana stanu produktów to jeden z kluczowych pojęć, które odróżnia rachunki zysków i strat. Bowiem ustawodawca umożliwia sporządzanie rachunku zysków i strat jednostki w dwóch wariantach a mianowicie – porównawczym lub kalkulacyjnym. Występują one zarówno w załączniku nr 1, jak i w załączniku nr 5 do ustawy o rachunkowości. Zmiana stanu produktów stosowana jest jedynie przez jednostki, które wybrały sporządzanie rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym. Prawidłowe ustalenie zmiany stanu produktów, którą znajdziemy w pozycji rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym często budzi wątpliwości z racji pojawiających się pytań odnośnie tego, które pozycje bilansowe powinny być wzięte pod uwagę przy prawidłowym jej ustaleniu. Zmiana stanu produktów związana jest z występowaniem zamkniętego kręgu kosztów. Konieczność ustalenia zmiany stanu produktów ściśle powiązana jest z zasadą współmierności, wobec której, zgodnie z art. 39 oraz art. 41 ustawy o rachunkowości w księgach rachunkowych jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte przez nią przychody oraz wszystkie koszty związane z ich uzyskaniem w tym samym okresie obrachunkowym. Innymi słowy, w wielu jednostkach pojawia się sytuacja, w której poniesiemy jakiegoś rodzaju koszt powiązany jest z otrzymaniem przyszłego przychodu, natomiast już w kolejnym okresie. W tego typu sytuacjach przy sporządzaniu rachunku zysków i start w wariancie porównawczym pozycja zmiany stanu produktów umożliwia skorygowanie wartości o stan wyrobów gotowych, które jednostka wyprodukowała w danym okresie ponosząc koszty związane z produkcją, która nie została sprzedana w tym samym okresie (tj. jednostka poniosła koszty, natomiast nie osiągnęła z tego tytułu przychodu). Zmiana stanu produktów występuje jako pozycja przychodów, w rzeczywistości jednak służy ona korekcie kosztów. Jest to różnica pomiędzy stanem końcowym a stanem początkowym pozycji półprodukty, produkcja w toku, produkty gotowe, a także rozliczeń międzyokresowych czynnych i biernych oraz rezerw. Należy jednak mieć na uwadze, iż rozliczenia kosztów czynnych i biernych, jak również rezerw muszą dotyczyć działalności operacyjnej. Przy ustalaniu zmiany stanu produktów nie powinniśmy zatem brać pod uwagę rozliczeń międzyokresowych, które dotyczą przykładowo kosztów finansowych. Zwiększenie zmiany stanu produktów występuje w przypadku, gdy suma sald kont zespołu ‘5’ i ‘6’ na koniec danego okresu jest wyższa od sumy sald tych samych kont na początek okresu. Sytuacja ma miejsce kiedy w danym okresie sprzedano mniej aniżeli wyprodukowano, wobec czego koszty są mniejsze, ponieważ część z nich powiększyła stan zapasów jednostki. Natomiast przy zmniejszeniu zmiany stanu produktów mamy do czynienia, gdy suma sald kont ‘5’ i ‘6’ na koniec danego okresu jest mniejsza od sumy sald tych samych kont na początek okresu, co oznacza, że w danym okresie wyprodukowano mniej niż sprzedano. Saldo pozostałe na koncie 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów” odzwierciedla zmianę stanu produktów. Z tego powodu tak istotne jest pojęcie zamkniętego kręgu kosztów. Saldo Wn konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów” oznacza zwiększenie stanu produktów na koniec danego okresu sprawozdawczego, w porównaniu do stanu na początek tego okresu i na dzień bilansowy saldo przeksięgowane jest na konto 860Konto 860 - Wynik finansowy (Pasywne) 860 „Wynik finansowy”. Natomiast saldo Ma konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 Rozliczenie kosztów pokazuje zmniejszenie stanu produktów. Zamknięty krąg kosztów Termin zamkniętego kręgu kosztów oraz zachowania jego równowagi pojawia się w sytuacji stosowania przez jednostkę porównawczego rachunku zysków i strat, który uwzględnia wcześniej opisaną zmianę stanu produktów oraz koszty w układzie rodzajowym, ponoszone w związku ze sprzedażą wytworzonych przez jednostkę produktów. Krąg ten tworzą konta: 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów”, zespołu 500Konto 500 - Koszty działalności podstawowej (Kosztowe) 500 „Koszty działalności podstawowej", zespołu 6 „Produkty i rozliczenia międzyokresowe oraz rezerwy", 711Konto 711 - Koszty sprzedanych wyrobów gotowych (Kosztowe) 711 „Koszt sprzedanych wyrobów". Jednostki, które wykorzystują do ewidencji kosztów konta zespołu 4 oraz 5, w celu właściwego określenia zmiany stanu wyrobów w ramach sporządzanego rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym, w sytuacjach tych kosztów z kręgu, powinny prowadzić dodatkową ewidencję uszczelniającą krąg kosztów używając do tego kont obrotów wewnętrznych: 790Konto 790 - Obroty wewnętrzne (Aktywno-pasywne) 790 „Obroty wewnętrzne" oraz 791Konto 791 - Koszty obrotów wewnętrznych (Aktywno-pasywne) 791 „Koszty obrotów wewnętrznych". Konta obrotów wewnętrznych służą do ewidencji kosztów wytworzenia produktów, które są przeznaczone na własne potrzeby jednostki. Głównym zamiarem zamknięcia kręgu kosztów jest osiągnięcie zgodności salda w korespondencji z kontem 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 „Rozliczenie kosztów”. Saldo końcowe konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 ustala zmianę stanu produktów. Odpowiada ono wartości zmiany stanu produkcji w toku i produktów niesprzedanych jak i rozliczeń międzyokresowych. W ten sposób należy zamknąć krąg kosztów. Przeprowadzanie zapisów, które uszczelniają zamknięcie kręgu kosztów jest niezwykle ważne ze względu na to, że to właśnie saldo konta 490Konto 490 - Rozliczenie kosztów (Kosztowe) 490 jest wykazane w wariancie porównawczym rachunku zysków i strat, które wpływa na ostateczny wynik finansowy jednostki. Bardzo często zdarza się sytuacja, w której krąg kosztów może być zakłócony. Zakłócenie kręgu kosztów powstaje w przypadku, gdy koszty układu rodzajowego nie przekształcają się w koszt własny sprzedaży, ale w pozostałe koszty operacyjne, straty nadzwyczajne czy też składniki aktywów. Najczęściej jest to spowodowane: przekazaniem własnych wyrobów do własnego sklepu, wystąpieniem niedoborów wyrobów gotowych, przekazaniem wyrobów gotowych w formie darowizny, odpisami aktualizującymi wartość produktów, usuwaniem szkód losowych, zaniechaniem produkcji. Przykład ustalenia zmiany stanu produktów Tak jak wcześniej wspominano, zmiana stanu produktów jest różnicą pomiędzy stanem końcowym a stanem początkowym danego okresu pozycji takich jak półprodukty, produkcja w toku, produkty gotowe, a także rozliczeń międzyokresowych czynnych i biernych oraz rezerw. Saldo Wn konta oznacza zmniejszenie stanu produktów, natomiast Saldo Ma konta oznacza zwiększenie stanu produktów. Konto Początek okresu Koniec okresu Zmiana 601Konto 601 - Wyroby gotowe (Aktywne) 601 Wyroby gotowe saldo WN zł zł - zł 621Konto 621 - Odchylenia od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych (Aktywno-pasywne) 621 Odchylenie od cen ewidencyjnych saldo MA zł 0 zł + zł 641Konto 641 - Rozliczenia międzyokresowe kosztów czynne (Aktywno-pasywne) 641 RMK czynne saldo WN zł zł - zł 840Konto 840 - Rezerwy (Pasywne) 840 Rezerwy saldo MA zł zł + zł ZMIANA STANU PRODUKTÓW zł W wyżej opisanym przykładzie ustalona została ujemna zmiana stanu produktów, co oznacza, że jednostka sprzedała więcej aniżeli wyprodukowała w danym okresie sprawozdawczym. Kwota zł pomniejszy wynik finansowy jednostki poprzez wartość ujemną w pozycji rachunku zysków i strat w wariancie porównawczym zmiany stanu produktów. Możesz być także zainteresowany Kategoria: Praktyczne przykłady Artykuły z kategorii Praktyczne przykłady Potrącenia z wynagrodzenia pracownika Inwentaryzacja i rozliczenie różnic inwentaryzacyjnych W jaki sposób legalnie zatrudnić osobę z Ukrainy? Podatkowa Grupa Kapitałowa - jakie niesie korzyści? Tworzenie grupy VAT Cash pooling w księgach rachunkowych Nabycie wierzytelności - ewidencja księgowa Obowiązki związane z zakończeniem roku obrotowego Różnice kosztów bilansowych od kosztów podatkowych Połączenie spółek - omówienie możliwych metod Pytania i komentarze Twój komentarz będzie pierwszy

.