Cena postawienia domu murowanego jest z reguły wyższa niż murowano-drewnianego o podobnej powierzchni. Dom z drewna czy murowany – wady i zalety. Domy murowane mają kilka niekwestionowanych zalet. Konstrukcja murowana jest stabilniejsza i odporna na działanie warunków atmosferycznych, przez co budynek może służyć kilku pokoleniom.
Potwierdzone telefonicznie Zlecę budowę domu o pow. użytk. 150m2. Proszę o oferty na wykonawstwo: surowy otwarty, pod klucz, robocizny stan surowy otwarty, robocizny stan pod klucz. Klient szuka w kategorii: Domy pod klucz Miejscowość: GliwiceSpółka w celu obliczenia powierzchni użytkowej na potrzeby działalności (aby poinformować o niej klienta) stosuje zasady zawarte w Polskiej Normie PN-70/B-02365 „Powierzchnia budynków.
Czy w przypadku przekroczenia limitów powierzchni budynków lub lokali mieszkalnych uprawniających do stosowania do budowy i remontu stawki 8 proc. VAT, stawkę tego podatku na jednolitą usługę dzielimy proporcjonalnie? – pyta czytelnik. Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się stawkę podatku w wysokości 8 proc. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 (art. 41 ust. 12b ustawy o VAT). W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity preferencyjną 8-proc. stawkę podatku stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (zob. art. 41 ust. 12c ustawy o VAT). Oznacza to, że w przypadku budownictwa nieobjętego społecznym programem mieszkaniowym (tj. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2), preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8 proc. stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej te obiekty do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Natomiast w pozostałej części, nieobjętej stawką preferencyjną, zastosowanie znajdzie podstawowa 23-proc. stawka podatku (interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 25 czerwca 2014 r., IBPP2/443-277/14/RSz; interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach z 6 listopada 2015 r., IBPP2/ 4512-736/15/RSz; interpretacja Ministra Finansów z 16 października 2014 r., PT8/033/274/892/TKE/13/RD94618; wyrok WSA w Warszawie z 3 czerwca 2015 r., III SA/Wa 3381/14). Innymi słowy, gdy dane roboty budowlane (dostawa), nawet mimo swojej jednorodności, dotyczą takiego ponadnormatywnego obiektu budownictwa mieszkaniowego, obliguje to podatników do określania podstawy opodatkowania oraz stawki podatku (podstawowej i obniżonej) z uwzględnieniem ustalonej powyżej proporcji (interpretacja Izby Skarbowej w Łodzi z 5 maja 2015 r., IPTPP2/ 4512-138/15-2/AJB; interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 21 października 2015 r., IPPP2/ 4512-859/15-2/MJ). Przykład W przypadku budowy domu jednorodzinnego o powierzchni 721,22 m2, sklasyfikowanego w PKOB w dziale 11 oraz robót instalacyjnych wykonywanych w ramach jego budowy, preferencyjna 8-proc. stawka ma zastosowanie tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (tj. do powierzchni 300 m2). Natomiast w stosunku do pozostałej części powierzchni budynku (421,22 m2), dla usług budowy ww. oraz usług instalacyjnych należy zastosować 23-proc. stawkę VAT. Roboty budowlane oraz instalacyjne dotyczące tego budynku mieszkalnego jednorodzinnego powinny być opodatkowane 8-proc. i 23-proc. stawką VAT w następującej proporcji podstaw opodatkowania: Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ - procentowy udział powierzchni użytkowej budynku do limitu 300 m2 w całkowitej powierzchni użytkowej wynosi 41,60 proc. – właściwa jest 8-proc. stawka VAT, - procentowy udział powierzchni użytkowej budynku przekraczającej limit 300 m2 wynosi 58,40 proc. – właściwa jest 23-proc. stawka VAT. (zob. interpretację Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 grudnia 2014 r., ILPP1/443-815/14-2/NS). Autor jest doradcą podatkowym podstawa prawna: art. 41 ust. 12-12c ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 710 ze zm.) Jaki piec gazowy do domu 150m2 ile kW . Jakiej mocy powinien więc być kocioł w nowym domu o przykładowej powierzchni 150 m 2?Zapotrzebowanie na ciepło wynosi tu mniej więcej 9000 W (150 m² x 60 W/m²=9000 W), czyli minimum 9 kW. Powierzchnia użytkowa jest jednym ze wskaźników powierzchniowych opisujących ukształtowanie powierzchniowo-przestrzenne budynku. Wskaźniki powierzchniowe określają różne rodzaje powierzchni, jakie mogą być wydzielone w budynku oraz ich wzajemne relacje. Mogą to być również powierzchnie zajmowane fizycznie przez elementy budowlane, zarówno ściany, jak i elementy ograniczające typu balustrady. Poszczególne rodzaje powierzchni zdefiniowane są w Polskich Normach (PN), które także podają zasady ich obliczania. Pomimo że PN nie są obowiązujące, to wskazane jest stosowanie przyjętej w nich terminologii, a w przypadkach potrzeby określenia innego rodzaju powierzchni, niewystępującego w normie, nadawanie jej nazwy własnej. W zależności od potrzeb wskaźniki powierzchniowe wykorzystywane są również w ustawach i rozporządzeniach. Obecnie w zbiorze norm PKN znajdują się normy: – PN-B-02365:1970 Powierzchnie budynków. Podział, określenia i zasady obmiaru. – PN-ISO 9836:1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. – PN-ISO 9836:2015-12 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych. Normy PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 mają status norm wycofanych nadany przez PKN. Mimo to wszystkie trzy normy są – pod względem formalnym – dokumentami normalizacyjnymi o równorzędnym znaczeniu. Rys. 1 Rodzaje powierzchni wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Normy PN-ISO, stanowiące wdrożenie norm międzynarodowych ISO o tym samym tytule i numerze, wprowadziły istotne zmiany w dotychczasowym – opartym na postanowieniach PN-B-02365 – sposobie określania powierzchni wydzielanych w budynku. Do zmian tych należy zaliczyć: – przyjmowanie wymiarów przegród w stanie wykończonym, a nie jak poprzednio – w stanie surowym; – wprowadzenie rozróżnienia kondygnacji lub ich części ze względu na charakter techniczny wydzielających je elementów budowlanych (obudowy), tj.: – pomieszczenia przekryte stropami i zamknięte ze wszystkich stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, np. pokoje, kuchnie, łazienki, – przestrzenie przekryte stropami, zamknięte tylko z niektórych stron ścianami na pełną wysokość kondygnacji, a z pozostałych stron ograniczone jedynie elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są loggie, – przestrzenie nieprzekryte stropami, ale ograniczone ścianami lub elementami budowlanymi, takimi jak np. balustrady; przykładem takich przestrzeni są balkony i tarasy; – przyjmowanie wymiarów w poziomie posadzki, a nie – jak dotychczas – na wysokości 1 m ponad jej poziomem; – wprowadzenie wymagania oddzielnego obliczania powierzchni o zróżnicowanej wysokości w obrębie budynku/kondygnacji, a nie jak dotychczas (w PN-B-02365) częściowa redukcja tej powierzchni lub jej całkowite pomijanie w zależności od wysokości pomieszczenia; – wprowadzenie – wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – dodatkowego podziału powierzchni użytkowej i powierzchni ruchu poprzez wydzielenie z nich powierzchni nieużytecznych ze względów funkcjonalnych, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej” albo powierzchni, które „powinny pozostać wolne ze względu na wymagania przepisów techniczno-budowlanych lub warunków umów cywilno-prawnych”; – wprowadzenie – również wyłącznie w PN-ISO 9836:2015 – terminu „powierzchnia nieużyteczna ze względów konstrukcyjnych”, czyli powierzchni „nienadających się do wykonywania tam niektórych czynności ani do jej umeblowania, wyposażenia lub poruszania się po niej”. Rys. 2 Podział powierzchni użytkowej wg PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Wymienione różnice zasad obliczania wskaźników powierzchniowych między normami PN-ISO i PN-B wskazują, że normy PN-ISO są normami pozwalającymi na bardziej precyzyjne pod względem technicznym scharakteryzowanie budynku, a przede wszystkim znajdujących się w nim lokali mieszkalnych bądź lokali użytkowych. Wykazanie np. powierzchni użytkowej oddzielnie dla różnych funkcyjnie części budynku i dla pomieszczeń o różnych wysokościach uwidocznia jednoznacznie różnice w ocenie technicznej całego budynku lub też znajdujących się tam lokali. Jednak, pomimo upływu ponad 15 lat od wprowadzenia pierwszej normy PN-ISO, nadal stwarzają one użytkownikom wiele problemów, które wynikają przede wszystkim z faktu, że normy PN-ISO mają charakter opisowy. Wiele postanowień jest nieostrych, nieprecyzyjnych, trudnych do jednoznacznego zinterpretowania, wprowadzono także nowe pojęcia związane z architektonicznym kształtowaniem obiektu budowlanego (przestrzenie otwarte, nie w pełni zamknięte, powierzchnie użytkowe nieużyteczne z różnych względów itp.). Mimo to norma PN-ISO 9836:1997 jest doceniona w środowisku budowlanym, o czym świadczy wprowadzenie jej do rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W artykule przedstawiono w sposób ogólny różnego rodzaje powierzchnie budynku występujące w normach oraz ich wzajemne zależności, a szerzej omówiono jedynie zagadnienia związane z powierzchnią użytkową. Rodzaje wskaźników powierzchniowych Powierzchnia całkowita i jej podział Zarówno w normie PN-B, jak i w normach PN-ISO występują, z pewnymi drobnymi różnicami, identyczne rodzaje wskaźników powierzchniowych (rodzajów powierzchni). Podstawową powierzchnią charakteryzującą cały budynek jest jego powierzchnia całkowita stanowiąca sumę powierzchni poszczególnych kondygnacji mierzonych po obrysie zewnętrznym ścian. Dalszy podział tej powierzchni i zależność między różnymi rodzajami powierzchni (w tym wydzielenie powierzchni użytkowej), wraz z ich symbolami, pokazano na rys. 1. Należy zwrócić uwagę, że w kilku przypadkach identyczność poszczególnych wskaźników powierzchniowych dotyczy wyłącznie nazwy, a nie zasad ich ustalania, bo te w różny sposób definiują poszczególne normy. Oczywiście skutkuje to różnicami w wartościach liczbowych obliczanego rodzaju powierzchni, co pokazano w publikacji „Powierzchnie i kubatury budynku. Zasady pomiarów i obliczania” (Oficyna Wydawnicza Polcen, Warszawa 2017). Rys. 3 Podział powierzchni użytkowej Pu na powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych Puf i powierzchnię dostępną dla użytkowników Pud, wg PN-ISO 2015 Dodatkowe podziały powierzchni użytkowej Podział wg norm PN-B-02365:1970 i PN-ISO 9836:1997 Powierzchnia użytkowa jest to powierzchnia przeznaczona do zaspokajania potrzeb bezpośrednio związanych z użytkowaniem (funkcją) budynku lub jego części. Powierzchnię użytkową można obliczać zarówno dla całego budynku, poszczególnych jego kondygnacji, jak również wydzielonych lokali użytkowych lub mieszkalnych. Jest ona dzielona na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą, co przedstawiono na rys. 2. Zaliczenie powierzchni do powierzchni użytkowej podstawowej lub powierzchni użytkowej pomocniczej zależy od przeznaczenia budynku. Ułatwieniem w tym względzie są podane w normie PN-ISO 2015 przykłady przeznaczenia pomieszczeń w budynkach. Pomocne mogą być również określenia przyjęte w normie PN-B. Definicje powierzchni podstawowej i powierzchni pomocniczej są następujące: – powierzchnia użytkowa podstawowa (Pu,pod) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania podstawowych potrzeb wynikających z funkcji budynku lub jego wydzielonej części, np.: w budynku mieszkalnym – pokoje, w budynkach przemysłowych – powierzchnie do celów produkcyjnych, w budynkach szkolnych – pomieszczenia do nauki; – powierzchnia użytkowa pomocnicza (Pu,pom) – część powierzchni użytkowej przeznaczona do zaspokajania pomocniczych potrzeb wynikających z funkcji budynku i niewchodzących w zakres potrzeb podstawowych, np.: w budynku mieszkalnym – łazienki, w budynku przemysłowym – pomieszczenia administracyjne, w budynkach szkolnych – pokoje dla nauczycieli, pomieszczenia administracyjne. Do powierzchni tej należy także zaliczać powierzchnie balkonów, loggii i tarasów. Rys. 4 Ograniczenie funkcjonalności fragmentu pokoju położonego między pilastrami przez ich ingerencję w pomieszczenie W odniesieniu do lokali mieszkalnych podział powierzchni użytkowej na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą ma niewielkie znaczenie praktyczne, ponieważ wskaźniki powierzchniowe, a także opłaty wynikające z użytkowania lokali związane są z powierzchnią użytkową traktowaną globalnie. Jest to podejście praktyczne, bo np. w pokoju z aneksem kuchennym nie zawsze jest możliwe precyzyjne określenie podziału powierzchni na podstawową (część urządzona w sposób charakterystyczny dla pokoju dziennego lub sypialni) i pomocniczą (część wyposażona w urządzenia kuchenne). Podział wg normy PN-ISO 9836:2015 Podczas eksploatacji budynku mogą wystąpić sytuacje istotnego ograniczenia w sposobie zagospodarowywania pewnej części powierzchni użytkowej, czyniące z niej de facto powierzchnię zupełnie nieużyteczną w powszechnym rozumieniu tego słowa. Wiele zależy od sposobu ukształtowania (aranżacji) powierzchni, jak też od wyposażenia i elementów instalacji znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie. Uznano, że powierzchnia nieużyteczna powstaje z powodu pewnych właściwości funkcjonalnych, jakim cechują się rozwiązania techniczne przyjęte w budynku, uniemożliwiające swobodne wykorzystanie części powierzchni użytkowej kondygnacji. W związku z powyższym w PN-ISO 2015 rozróżniono dwie grupy przyczyn powodujących występowanie powierzchni nieużytecznej, a mianowicie: przyczyny o charakterze funkcjonalnym i przyczyny o charakterze konstrukcyjnym. Powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych jest to część powierzchni budynku, fizycznie niezajętej przez jego elementy, która nie jest jednak w pełni użyteczna w związku z brakiem możliwości wykonywania tam niektórych czynności, lub jej umeblowania, wyposażenia czy też poruszania się po niej. Rys. 5 Zasady redukcji powierzchni pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości Należy zwrócić uwagę, że tak zdefiniowana powierzchnia nieużyteczna ze względów funkcjonalnych nie zmniejsza formalnie powierzchni użytkowej, lecz jest jedynie traktowana jako jej część składowa, powodująca wydzielenie tzw. powierzchni użytkowej dostępnej dla użytkowników (rys. 3). W normie podano również w formie graficznej przykłady ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych. Natomiast brak jest jakiegokolwiek rozwinięcia zasad dotyczących ustalania powierzchni nieużytecznej ze względów konstrukcyjnych. W każdym z pomieszczeń mogą wystąpić fragmenty powierzchni, które muszą – z różnych względów – pozostać wolne, np. pod grzejnikami, między otwartymi skrzydłami drzwiowymi a ścianą prostopadłą do tej, w której osadzone są drzwi. Istotny jest również kształt elementów budowlanych wydzielających powierzchnię użytkową, np. okrągłe słupy czy zaokrąglone ściany mogą uniemożliwiać w pełni racjonalne wykorzystanie powierzchni podłogi, rozumiane przez pryzmat efektywności jej zagospodarowania (np. względnie logicznego ustawienia umeblowania). Do grupy innych „przeszkód”, nie o fizycznym charakterze, lecz uniemożliwiających pełne wykorzystanie powierzchni użytkowej, można zaliczyć chociażby konieczność zapewnienia dostępu do urządzeń i instalacji technicznych znajdujących się w ścianach, stropach (podłogach) lub sufitach podwieszanych. Na ogół wgląd do tych urządzeń i instalacji jest zapewniany przez zamykane otwory rewizyjne, do których się powinno zagwarantować nieskrępowany dostęp. Należy się także liczyć z koniecznością zapewnienia dojść technologicznych do urządzeń i instalacji, umożliwiających ich doraźną naprawę, remont bądź nawet wymianę. Do powierzchni nieużytecznej ze względów funkcjonalnych zaliczyć należy także powierzchnie, których użytkowanie jest ograniczone przepisami techniczno-budowlanymi albo warunkami umów cywilnoprawnych. Przykładem wydzielenia powierzchni użytkowej nieużytecznej ze względów funkcjonalnych, wybranym z PN-ISO 2015, mogą być słupy, pilastry lub inne pionowe elementy budynku wpływające na wykorzystanie powierzchni użytkowej. Powierzchnia między tymi elementami budowlanymi lub między nimi a ścianą jest powierzchnią o wymiarach lub kształcie uniemożliwiającym jej efektywne wykorzystanie na potrzeby umeblowania bądź pełnienia funkcji użytkowych, co czyni ją praktycznie bezużyteczną (rys. 4). Powierzchnia dostępna dla użytkowników (rys. 3) jest to powierzchnia użytkowa bądź powierzchnia ruchu zmniejszona o powierzchnię nieużyteczną ze względów funkcjonalnych. Można więc przyjąć, że jest to część powierzchni użytkowej bądź powierzchni ruchu, której użytkowanie nie jest w żaden sposób ograniczone. Obliczanie powierzchni dostępnej dla użytkowników dotychczas nie było stosowane w Polsce, a norma PN-ISO 2015 jest mało precyzyjna w tym względzie. Zdaniem autorów wymaga to odpowiedniego czasu umożliwiającego zdobycie doświadczenia w tym nowatorskim sposobie obliczania wskaźników powierzchniowych. Zasady obmiaru i obliczania powierzchni użytkowej W przypadku obliczania powierzchni użytkowej wg PN-B wymiary liniowe powinny się odnosić do konstrukcji budynku w stanie surowym. Jeżeli obliczenia dotyczą budynku istniejącego, a więc obmiar dokonywany jest dla budynku w stanie wykończonym, to zachodzi konieczność dokonywania dodatkowych ustaleń grubości tynków i innych wypraw lub okładzin występujących na elementach pionowych ograniczających powierzchnię użytkową. Natomiast wg PN-ISO wymiary liniowe przyjmuje się dla budynku w stanie wykończonym. Powierzchnie płaszczyzn poziomych określa się zgodnie z wymiarami rzeczywistymi, a powierzchnie płaszczyzn nachylonych mierzy się na ich rzutach na umowną płaszczyznę poziomą. Pole powierzchni podaje się w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Wnęki podokienne przeznaczone na grzejniki usytuowane zarówno w ścianach zewnętrznych, jak i ewentualne wnęki w ścianach wewnętrznych nie są wliczane do powierzchni użytkowej. Tak samo jak przejścia drzwiowe i otwory okienne, których powierzchnie się zalicza do powierzchni konstrukcji. W przypadku zróżnicowania w pomieszczeniach poziomu posadzki powierzchni występujących wówczas stopni nie odlicza się od powierzchni użytkowej tych pomieszczeń. Przy obliczaniu wg normy PN-B powierzchni pomieszczeń o zmiennej wysokości (co występuje przy stropach/ścianach pochyłych) zalicza się w ograniczonym zakresie w zależności od wysokości h mierzonej w świetle (rys. 5), tj.: – 100%, gdy h ≥ 2,20 m (część A), – 50%, gdy 1,40 ≤ h < 2,20 m (części B), – 0%, tj. całkowicie się pomija, gdy h < 1,40 (części C). Normy PN-ISO nakazują natomiast oddzielne obliczanie i wykazywanie powierzchni o zróżnicowanych wysokościach. Ewentualne zaliczenie pewnej części (procentu) tej powierzchni do powierzchni użytkowej wykracza poza ustalenia normy, co oznacza, że powinno to być uzgadniane między zainteresowanymi stronami. Nie ma przeszkód, aby przyjmować zasady określone w PN-B. W odniesieniu do budynków mieszkalnych zasady obmiaru powierzchni użytkowej pomieszczeń o zróżnicowanej wysokości zostały jednoznacznie ustalone w art. 2 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Przy dokonywaniu obmiaru należy zdawać sobie sprawę, że wymagania normalizacyjne są bardzo ogólne, a w praktyce w budynkach występują różne rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe (np. pilastry, ryzality, wnęki, cokoły), które mogą mieć istotny wpływ na wielkość powierzchni użytkowej. Wymaga to więc indywidualnego podejścia i dużej praktyki budowlanej. Wiele takich przypadków opisano w literaturze przedmiotu. dr inż. Andrzej Pogorzelski mgr inż. Jan SieczkowskiInformacja od opiekuna zlecenia telefonicznie potwierdziliśmy gotowość Klienta do zakupu potwierdziliśmy dane kontaktowe uzgodniliśmy z Klientem wstępne oczekiwania Dane kontaktowe Klient: P●●●●●● B●●●●●●●● Tel: 501●●●●●● pokaż E-mail: p●●●●@●●●●● pokaż Szczegóły zlecenia Kategoria: Zlecenia na domy murowane Miejsce: Nowosolna - powiat łódzki wschodni, Łódzkie Zlecę budowę domu o powierzchni użytkowej 201 m2, powierzchni całkowitej 251 m2, powierzchni zabudowy 113 m2, kubaturze 820 rozpoczęcia prac: od 90 m2, piętro 91 m2, poddasze 19 na bazie istniejących fundamentów, w technologi YTONG ENERGO odmiany PP2/0,35 gr 36,5 cm na zaprawie systemowej wewnętrzna konstrukcyjna z bloczków SILKA, lub cegłypełnej, ściany działowe z bloczków Ytong PP4/0,6 gr11, nadproży wykorzystanie kształtek U, systemu kominy czterokanałowe, balkon, tynki cienkowarstwowe, sufity na piętrze o ceny stanu surowego otwartego, bez materiałów lub z materiałem. Nr zapytania ofertowego: 178382
1.budynek o powierzchni uzytkowej 150mkwadratowych zaznaczono na planie zagospodarowania terenu jako prostokat o wymiarach 20 cm na 30cm a)oblicz skale tego planu b)wyznacz wymiary prostokata przedstawiajacego dany budynek na mapie w skali 1:500 2.PRZEKATNE prostokata dziela go na 4trojkaty.oblicz pole prostokata jesli pole jednego z trojkatow rozwartokatnych jest o 9 mniejsze od pola prostokataRADA Do celów VAT powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych ustala się na podstawie przepisów Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Szczegóły znajdują się w uzasadnieniu. UZASADNIENIE Na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT obniżoną stawkę VAT 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zaliczamy obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych (art. 41 ust. 12a ustawy o VAT). Natomiast obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy o VAT). Jednak do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się (art. 41 ust. 12b ustawy o VAT): 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Z kolei z art. 41 ust. 12c ustawy o VAT wynika, że w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stawkę 8% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (w pozostałym zakresie stosuje się stawkę podstawową 23%). Niestety, z przepisów ustawy o VAT (ani z pozostałych przepisów VAT) nie wynika, jak należy ustalać powierzchnię całkowitą budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych. Definicje te wynikają co prawda z przepisów innych ustaw podatkowych (art. 1a ust. 1 pkt 5 czy art. 16 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), lecz nie ma podstaw do stosowania tych definicji (podobnie jak definicji powierzchni użytkowej wynikającej z art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego). Nie ma również podstaw do ustalania powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych w oparciu o Polskie Normy. Istnieje natomiast uzasadnienie ustalania powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych na podstawie przepisów Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), gdyż do tej klasyfikacji odwołuje się ustawa o VAT, definiując pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego oraz budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Takie też stanowisko reprezentują organy podatkowe. Jako przykład można wskazać interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 marca 2011 r. (IPPP1-443-1324/10-2/ISZ), w której czytamy, że (...) z uwagi na to, iż ustawa o VAT odwołuje się do klasyfikacji PKOB z 1999 r., a także z uwagi na fakt, że wskazana przez Wnioskodawcę norma wydana w 1970 r. ma charakter dobrowolnego stosowania, zasadnym będzie określenie definicji powierzchni użytkowej w oparciu o zasady przewidziane w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie PKOB. Takie też stanowisko odnośnie do ustalania powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 3 lutego 2011 r. (IBPP3/443-829/10/BWo), stwierdzając, że (...) przy określaniu powierzchni użytkowej jak wskazano wyżej należy kierować się definicją powierzchni użytkowej zawartą w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, bowiem do tego aktu odwołuje się art. 41 ust. 12a ustawy o VAT. W dalszej części interpretacji organ podatkowy wyjaśnił, że (...) całkowita powierzchnia użytkowa w rozumieniu art. 41 ust. 12a-12c budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmuje powierzchnię budynku rozumianą jako powierzchnię lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniami pomocniczymi i przynależnymi znajdującymi się w budynku, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń (piwnic, strychów, komórek, ogrodów zimowych tj. całkowicie zabudowanych balkonów posiadających ściany i dach) a także powierzchnię balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, garaży [osobiście nie zgadzam się ze stanowiskiem organu podatkowego co do uwzględniania powierzchni tarasów - przyp. aut. ]. Organ podatkowy wyjaśnił również, że przepisy PKOB (...) nie uzależniają powierzchni użytkowej od parametrów technicznych określonych normami technicznymi takimi jak choćby wskazywana przez Wnioskodawcę wysokość pomieszczeń przekraczająca 1,90 m. • art. 2 pkt 12, art. 41 ust. 12-12c oraz art. 146a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Nr 54, poz. 535; z 2011 r. Nr 106, poz. 626 Tomasz Krywan doradca podatkowy Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE
W programie ArCADia-TERMO, aby podział powierzchni został przesłany do Centralnego rejestru świadectw charakterystyki energetycznej, dane te wprowadza się w etapie Obliczenia cieplne – Strefy cieplne – A f – Podział. Przykład Budynek wielorodzinny z powierzchnią handlowo-usługową: Strefa 1: mieszkania – powierzchnia mieszkalna,
By jak najprościej wyjaśnić różnicę pomiędzy tymi pojęciami, można powiedzieć, że powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Jest to jednak duży skrót, ponieważ to przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. Niestety w prawie budowlanym i przepisach wydanych na jego podstawie nie znajdziemy definicji ani powierzchni zabudowy ani użytkowej. O tym, w jaki sposób liczyć te powierzchnie, dowiemy się z innych aktów prawnych. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wskazuje, by powierzchnię zabudowy i użytkową liczyć zgodnie z zasadami Polskiej Normy PN-ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie - Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Choć normę tę wycofano i zastąpiono normą PN-ISO 9836:2015-12, w projektach budowlanych nadal powierzchnie oblicza się według tej pierwszej, ponieważ to ona jest przywołana we wspomnianym i obowiązującym rozporządzeniu. Powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Taka definicja stanowi jednak duży skrót. To przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. O tym, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową na potrzeby podatku od nieruchomości, mówi Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Definicje powierzchni użytkowej znajdziemy też w Ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, a także w Ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Z kolei w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wyjaśniono, co to jest pole powierzchni zabudowy budynku. Geodeta, wykonując inwentaryzację powykonawczą, powierzchnię zabudowy liczy właśnie według tego rozporządzenia. Sądy często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997 W poprzednim akapicie wymieniliśmy kilka aktów prawnych, które w różnym zakresie definiują powierzchnię zabudowy. Niestety prawo budowlane, które wiele obiektów zwalnia z pozwolenia na budowę, wprowadzając jako kryterium powierzchnię zabudowy, nie podaje definicji tego pojęcia. Jak więc liczyć tę powierzchnię w przypadku obiektów budowanych na zgłoszenie lub nawet bez formalności? Z pomocą przychodzi orzecznictwo sądowe. Sądy rozpatrujące sprawy z zakresu prawa budowlanego, np. budowy obiektów na podstawie zgłoszenia, często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997. Norma ta jest także przywołana w rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, dlatego w taki sposób powierzchnię zabudowy liczy się w projektach budowlanych. W jaki sposób powierzchnię zabudowy definiuje norma PN-ISO 9836:1997? W zasadzie podaje ona dwa różne sposoby jej obliczania. W jednym punkcie mówi, że powierzchnię tę stanowi powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym. Z kolei w kolejnym, że określa się ją, rzutując pionowo na powierzchnię terenu zewnętrzne krawędzie budynku. W orzecznictwie sądowym, a także organach administracji architektoniczno-budowlanej oraz nadzoru budowlanego ukształtował się pogląd, że powierzchnię zabudowy należy określać w ten drugi sposób, biorąc pod uwagę stan wykończony budynku. Jeśli więc piętro budynku ma powierzchnię większą od parteru z powodu wystających poza obrys parteru nadwieszeń, do powierzchni zabudowy wlicza się również te nadwieszenia znajdujące się ponad terenem. Przywołana norma podaje również, których elementów budynku nie wlicza się do powierzchni zabudowy. Są to: części budynku nie wystające ponad powierzchnię terenu, elementy drugorzędne, typu rampy i schody zewnętrzne, występy dachowe, daszki, a także obiekty pomocnicze, np. szklarnie, altany, szopy. Określając w ten sposób powierzchnię zabudowy, należy zachować ostrożność, ponieważ w orzecznictwie znajdziemy wyroki, które wskazują, że powierzchnię zadaszonego tarasu należy wliczać do powierzchni zabudowy budynku. Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej nie wlicza antresoli W jaki sposób liczy się powierzchnię użytkową? Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego podaje, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych jednorodzinnych i lokali mieszkalnych. Należy wziąć pod uwagę zasady wskazane w normie PN-ISO 9836:1997 oraz jeden dodatkowy warunek, który mówi, w jaki sposób liczyć powierzchnię pomieszczeń ze skośnym sufitem. Rozporządzenie wskazuje następująco: "Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m – w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie". Części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m nie wlicza się zatem w ogóle do powierzchni użytkowej. Pozostałe wytyczne znajdziemy w przywołanej wcześniej normie. Powierzchnię użytkową liczy się po powierzchni podłogi pomieszczeń w stanie wykończonym. Nie wlicza się do niej powierzchni: zajętej przez ściany wewnętrzne, przejść i otworów w ścianach, występów ściennych o powierzchni powyżej 0,1 m², wnęk ściennych. Powierzchnie części dostępnych z mieszkania, a nie zakrytych ze wszystkich stron (np. balkony, tarasy, loggie) zalicza się do powierzchni pomieszczenia, ale wskazuje się je oddzielnie. Ponadto powierzchnię użytkową dzieli się na podstawową i pomocniczą. W wyżej opisany sposób powierzchnię użytkową powinno się liczyć w projektach budowlanych, z wyjątkiem nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania, jeśli budynek był oddany do użytkowania przed wejściem w życie rozporządzenia i wtedy nie stosowano tych reguł. Powierzchnie których pomieszczeń zalicza się do powierzchni użytkowej? Tutaj pojawia się problem, ponieważ każda z przywołanych na początku ustaw wskazuje inaczej. Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych do powierzchni użytkowej nie wlicza się powierzchni klatek schodowych i szybów windowych, natomiast wlicza piwnice, sutereny, garaże podziemne. Z kolei ustawa o podatku od spadków i darowizn wskazuje, że do powierzchni użytkowej nie wlicza się piwnic, klatek schodowych i szybów windowych. Natomiast ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej lokalu nie wlicza powierzchni antresoli, balkonów, tarasów, loggii, strychów, piwnic. Definicję określoną w tej ustawie bierze się pod uwagę przy ubieganiu się o dopłatę do budowy domu w programie „Mieszkanie dla młodych”. Problemy interpretacyjne Prawo budowlane nie wskazuje w jaki sposób liczyć powierzchnię zabudowy i użytkową, dlatego pojawia się w tej kwestii wiele problemów interpretacyjnych. Istnieje wiele aktów prawnych, które podają różne definicje tych powierzchni, dlatego sposób obliczania zależy przede wszystkim od tego, jakiemu celowi służą te obliczenia. Kilka z aktów prawnych powołuje się na normę PN-ISO 9836 i w tym zakresie, w jakim jest przywołana w konkretnych zapisach, jest ona obowiązująca.
Posiadłość składa się z -domu mieszkalnego (300m2) - w domu jest 5 pokoi,łazienka, salon, jadalnia, kuchnia oraz oddzielne dwupokojowe mieszkanie - 3 domków turystycznych, każdy po 35m2- salon z aneksem kuchennym, sypialnia i łazienka - budynek wolnostojący - 3 pokoje z łazienkami, garaż - budynek pensjonatowy 850m2 (w budowie)- 15
PRACA TARNÓW 491 1256 USŁUGI 930 637 39 120 238 86 DLA DOMU 806 621 190 1395 19 DLA DZIECKA 23 645 168 341 433 NAUKA I EDUKACJA 178 209 289 NIERUCHOMOŚCI BEZ POŚREDNIKÓW 148 52 109 M I E S Z K A N I A 281 38 48 196 8 12 D O M Y 204 30 32 23 D Z I A Ł K I 481 49 64 LOKALE 27 17 213 MOTORYZACJA 745 51 33 12 58 49 13 16 25 18 88 47 44 22 31 43 84 149 203 304 29 1 TELEFONY GSM 159 7 12 KOMPUTERY 194 4 35 WESELA 112 15 11 36 99 AGD,TV,ELEKTRONIKA 609 5 SPORT i HOBBY 42 29 310 7 15 149 MODA i URODA DAMSKA 106 497 135 MĘSKA 42 116 30 ROZRYWKA 3 21 15 TURYSTYKA 8 25 RÓŻNE 47 1211 66 438 18 14 43 74 MATRYMONIALNE 33 6 Ogłoszenie #1984616e-mail :ukryty - użyj formularza odpowiedzi data ważności :2022-08-28 (dodane: 2022-06-29 10:34) W ofercie budynek jednorodzinny o powierzchni całkowitej 150m2 użytkowej 104,87m2 zlokalizowany w Żabnie na działce wielkości 4,36 w stanie surowym otwartym, dwukondygnacyjny (parter+poddasze), niepodpiwniczony. Nieruchomość wybudowana według projektu M225e Światła miasta - z lukarnami, kryty blachą panelową. Na parterze zaprojektowano przedsionek, kuchnię, pokój dzienny z jadalnią, pokój oraz łazienkę i poddaszu znajdują się trzy sypialnie, łazienka i pralnia z kotłownią oraz doświetlony bezpośrednio na ławach fundamentowych prąd, gaz, kanalizacja, zlokalizowany w bardzo dobrej okolicy na osiedlu domów jednorodzinnych, w pobliżu pełna infrastruktura szkoła, sklepy, boisko sportowe, gmina. Niespełna 20 min samochodem od centrum Tarnowa i wjazdu na autostradę. Inne ogłoszenia tego użytkownika (47): 1. Piękna duża działka wielkości 2,26 Ha zlokalizowana w miejs ...2. Na sprzedaż las w Gwoźdzcu wielkości 85 Arów. O wymiarach o ...3. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...4. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...5. W ofercie działka w Siemiechowie wielkości 16 arów zlokaliz ...6. Na sprzedaż las zlokalizowany w miejscowości Gwoźdzciec gm. ...7. Oferujemy na wynajem nieruchomość w bardzo atrakcyjnej loka ...8. Na sprzedaż działka zlokalizowana w miejscowości Mokrzyska ...9. Na sprzedaż przestronne mieszkanie zlokalizowane w Tarnowie ...10. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejs ...11. Na sprzedaż kawalerka wielkości 36m2 zlokalizowana w Tarnow ...12. Na sprzedaż parcela zlokalizowany w Tarnowie- Krzyż o powie ...13. Oferujemy na sprzedaż nieruchomość gruntową zlokalizowaną w ...14. W ofercie mieszkanie przeznaczone do generalnego remontu , ...15. Oferuje Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejsco ...16. Szukam działki rolnej dla klienta. min. 60 arów, gm. Zakli ...17. Oferujemy do sprzedaży nieruchomość gruntową wielkości 1,63 ...18. Oferujemy do sprzedaży wolnostojący dom położony w Iwkowej. ...19. Szukam dla klienta działki widokowej, albo w pobliżu lasu. ...20. Na sprzedaż działka wielkości ok. 36 arów zlokalizowana w m ...21. Na sprzedaż działka położona w miejscowości Ładna gm. Skrzy ...22. Na sprzedaż piękną nieruchomość położoną w miejscowości Pog ...23. W ofercie parcela położona w miejscowości Czchów, Wielkości ...24. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę zlokalizowaną w miejs ...25. Na sprzedaż działka położona w Wierzchosławicach, wielkości ...26. parcela położona w miejscowości Okocim Wielkoś ...27. Oferujemy do wynajęcia lokal użytkowy o powierzchni 90 m2 , ...28. Atrakcyjna działka położona w miejscowości Czchów, z piękny ...29. Na sprzedaż działka położona w miejscowości Biesiadki gm. G ...30. Mieszkanie do odświeżenia. W skład mieszkania wchodzą 3 p ...31. Oferujemy Państwu na sprzedaż działkę w Gromniku wielkości ...32. Piękna nieruchomość, położoną w miejscowości Czchów, wielko ...33. Działka płaska, ogrodzona o wymiarach ...34. Do sprzedania parcela o powierzchni 53ary , położona w miej ...35. Na sprzedaż działka o przeznaczeniu rolno-budowlanym w miej ...36. Teren płaski dobrze nasłoneczniony. Dobry dojazd, idealne m ...37. Działka wielkości 24 arów zlokalizowana, w malowniczej miej ...38. Oferuje do sprzedaży mieszkanie o pow. 46 m2 położone w Br ...39. W ofercie działka zlokalizowana w miejscowości Wola Dębińsk ...40. Szukam dla klientó widokowych działek w okolicy Tarnowa, Cz ...41. Szuka mieszkań w Tarnowie, Brzesku dla klientów. Mogą być ...42. Działka o powierzchni 13 arów w miejscowości Perła, o wymia ...43. Do sprzedania 3 działki w Sufczynie wielkości 15 arów każda ...44. Działka wielkości 64 ary. W sąsiedztwie tereny zielone, z ...45. Teren płaski dobrze nasłoneczniony. W sąsiedztwie zabudowa ...46. Oferujemy Państwu nieruchomość gruntowa wielkości 30,08 ara ...47. Oferujemy Państwu do wynajęcia lokal zlokalizowany na ... Odpowiedz na to ogłoszenie
KOSZT BUDOWY BUDYNKU GOSPODARCZEGO. 3 listopada 2021. Budynek o ostatecznych wymiarach 5m na 7m budowany na zgłoszenie, które składa się w Starostwie, postawiliśmy sami! Taki był plan i taka była realizacja, chcieliśmy po raz kolejny udowodnić że samemu się da i pokazać jak przy samodzielnej pracy wygląda koszt materiałów.Powierzchnię użytkową domu jednorodzinnego określamy zgodnie z normą PN-ISO 9836: 1997 Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i użytkową budynku dzielimy na powierzchnię użytkową podstawową i powierzchnię użytkową pomocniczą. Powierzchnia użytkowa podstawowa służy ściśle spełnianiu potrzeb wyznaczonych budynkowi zgodnie z projektem. Powierzchnie te nie muszą być zamknięte i przekryte. Dla domu jednorodzinnego do powierzchni użytkowej podstawowej zaliczamy pokoje, sypialnie, salony. Powierzchnia użytkowa pomocnicza spełnia funkcję służebną wobec powierzchni użytkowej podstawowej i nie wiąże się wprost ze spełnianiem funkcji wyznaczonych budynkowi zgodnie z projektem. Dla domu jednorodzinnego do powierzchni użytkowej pomocniczej zaliczamy kuchnię, łazienkę, wc, spiżarkę, pomieszczenia gospodarcze, schody, magazyn opału, garaż. Do powierzchni użytkowej pomocniczej zaliczamy również powierzchnię logii, balkonów i tarasów. Całą powierzchnię kotłowni zaliczamy do powierzchni usługowej, jeśli zgodnie z projektem pomieszczenie to ma spełniać tylko i wyłącznie powyższą funkcję. W przypadku, gdy piec grzewczy położony jest w pomieszczeniu gospodarczym, do powierzchni usługowej zaliczymy powierzchnię zajętą przez piec, a resztę tego pomieszczenia zaliczymy do powierzchni użytkowej pomocniczej. Do powierzchni użytkowej nie wlicza się: rzutu otworów na okna i drzwi, rzutu otworów nisz w ścianach zewnętrznych, powierzchni, przez które nie można przejść, w tym również powierzchni o wysokości < 1,90m, ścianek działowych trwałych i ścian wewnętrznych niekonstrukcyjnych. Podsumowując, należy przyjąć, że wszystkie pomieszczenia w domu jednorodzinnym - oprócz kotłowni - zaliczamy do powierzchni użytkowej budynku. Musimy również pamiętać, że przyjmujemy tylko te pomieszczenia lub ich części, których wysokość wynosi minimum 1,90 m. Do powierzchni użytkowej zaliczamy również powierzchnie zajęte przez szafy wnękowe oraz powierzchnie balkonów, logii i tarasów. Powierzchnie stwarzające problemy o wysokości < 1,90 m. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie § 72 „Przestrzeni i wysokości poniżej 1,9 m nie zalicza się do odpowiadającej przeznaczeniu danego pomieszczenia.” Powierzchnie niższe niż 1,90 m nie należy zatem wliczać do powierzchni użytkowej (wliczamy ją do powierzchni konstrukcji). Powierzchnie zajęte przez szafy wnękowe wlicza się wg normy do powierzchni użytkowej podstawowej lub pomocniczej (w zależności od przeznaczenia pomieszczenia, w którym się znajdują), pod warunkiem, że wysokość tych powierzchni będzie ≥ 1,90 m i że inne przepisy (nadrzędne) nie stanowią inaczej. Balkon, taras zalicza się do powierzchni użytkowej pomocniczej, chyba że przepisy szczegółowe stanowią inaczej lub zgodnie z przeznaczeniem budynku należy je zaliczyć do innej powierzchni. Antresola zalicza się do powierzchni całkowitej. Jej powierzchnia należy do danej powierzchni wg swojego przeznaczenia. Jeżeli antresola położona jest w pomieszczeniach, których powierzchnię zaliczamy do powierzchni użytkowej to powierzchnię antresoli zaliczamy do powierzchni użytkowej. Należy oczywiście pamiętać o tym, że do powierzchni użytkowej antresoli przyjmujemy tylko powierzchnię o wysokości ≥ 1,90 m. Zasady obmiaruPole powierzchni poziomych oblicza się zgodnie z rzeczywistymi wymiarami. Pola płaszczyzn nachylonych wyznacza się natomiast na podstawie wymiarów ich rzutu poziomego. Wewnętrzne wymiary liniowe budynku lub jego części zdejmuje się na poziomie podłogi, w świetle wykończonych elementów zamykających, bez odliczania cokolików i listew przyściennych. Pole powierzchni podaje się w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (np. 75,26 m2). Biorąc pod uwagę ogólne warunki użytkowe, na ogrzewanie domu wolnostojącego zużywamy średnio 2000 m3 gazu w skali roku. Dom szeregowy odznacza się nieco mniejszym zużyciem eksploatacyjnym, bo na jego roczne ogrzanie przeznaczamy średnio 1400 m3 gazu ziemnego typu E. Dom wielorodzinny zużywa najmniej, bo wyłącznie 600 m3 gazu w
Artykuły 06-12-2018 Jak liczymy powierzchnię użytkową? W Polsce spotykamy co najmniej trzy normy opisujące powierzchnie lokali mieszkalnych. Nie wszystkie, pomimo użycia terminu: powierzchnia użytkowa, ściśle tę powierzchnię definiują. Spotykane normy to: PN-ISO 9836 z października 1997 PN-70/B-02365 PN-69/B-02360l Żadna z powyższych nie została obligatoryjnie włączona do rozporządzeń ministerialnych dotyczących projektu budowlanego, a to oznacza, że w gestii projektanta leży użycie dowolnej z nich, a obliczenie powierzchni użytkowej można interpretować swobodnie. W zasadzie używa się pierwszych dwóch i to one są bardziej szczegółowo opisane poniżej. PN-70/B-02365 definiuje: "Powierzchnia użytkowa - powierzchnia pomieszczeń służących do zaspokojenia potrzeb związanych bezpośrednio z przeznaczeniem budynku (lub jego wydzielonej części) - na wszystkich kondygnacjach." Natomiast PN-ISO 9836 z października 1997 r. definiuje: "Powierzchnia użytkowa jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku. Powierzchnia kondygnacji netto jest obliczana dla wymiarów budynku w stanie wykończonym, na poziomie podłogi nie licząc listew przypodłogowych, progów itp." Wypada także wspomnieć jeszcze o jednej ustawie, która definiuje powierzchnie użytkową: Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r, tekst jednolity z dnia 7 lutego 2005 r. ( Nr 31, poz. 266), do powierzchni użytkowej lokalu zalicza się powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów, loggi, antresoli, szaf, schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkarni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu, dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m – w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie. Jak widać występuje tutaj oczywista zbieżność z normą PN-70/B-02365. W związku z powyższym, łącząc perspektywę projektanta (polskie normy) z intuicją mieszkańców (Ustawa o ochronie praw lokatorów), Dom dla Każdego w swoich projektach stosuje normę PN-70/B-02365, której zasady można streścić w kilku punktach: 1. Pomiaru powierzchni dokonujemy metr nad podłogą, w stanie surowym (bez tynków) 2. Do powierzchni użytkowej nie wlicza się powierzchni zewnętrznych niezamkniętych z wszystkich stron (balkony, loggie, tarasy itp.) 3. Wnęki w mieszkaniach przewyższające m. kw. dolicza się do powierzchni 4. Powierzchnia pomieszczenia (także ze skośnym sufitem): - wysokość powyżej m liczy się w 100 proc. - wysokości od m do m. liczy się w 50 proc. - wysokości do m nie wlicza się. Dla celów porównawczych podajemy także rzeczywistą powierzchnię podłóg, w której powyższe zasady nie obowiązują. Zestawienie dwóch powyższych powierzchni (użytkowa i podłóg) powinna unaocznić rzeczywistą wielkość domu, gdyby jednak pojawiły się jakieś wątpliwości, nasi konsultanci naświetlą szczegóły..